Soms glipt een zaadje onopgemerkt uit de zak. Je merkt het niet eens. Maar jaren later blijkt precies dat zaadje uitgegroeid te zijn tot een hoge struik, waarin vogels nestelen.

Wanneer Jezus terugkeert naar God, laat Hij zijn leerlingen niet als wezen achter. Hij belooft hun de Geest.

Zoals je kunt groeien in moed, kun je ook groeien in openheid. Anderen helpen ons daarbij; zij zijn ons tot voorbeeld. En er is een belangrijke voorwaarde voor echte openheid: dat we de ander en onszelf aanvaarden op het punt waar we zijn, zonder vooroordelen.

In het Koninkrijk van God staat alles op zijn kop. Uit hoe Jezus omgaat met Zacheüs, blijkt hoe Hij kijkt naar mensen. 

Iedereen heeft een schuilplaats nodig. Een plek waar je veilig bent. Ook in woorden kunnen we wonen. Woorden die ons wijzen op wat belangrijk is, wat er echt toe doet.

De meeste mensen dragen maskers. Wie geluk heeft, kan thuis zijn maskers afzetten, maar niet iedereen heeft zo’n veilig thuis.

Wat met Pasen in gang is gezet, kan met Pinksteren door iedereen gevierd worden.

We zijn niet altijd direct eerlijk. Sterker nog, het kan best even duren voor we eerlijk zijn naar anderen en naar onszelf. In het Oude Testament lezen we over de profeet Natan, die het hart van koning David bereikt via een omweg.

Ook nadat hij is opgestaan, zijn de wonden van Jezus zichtbaar. Hij draagt zijn littekens met zich mee, net als wij.