Je zou het de corebusiness van theologen kunnen noemen: het gebruik van Grote Woorden. Ze zijn er van huis uit zo aan gewend, dat die vertrouwdheid hen ongevoelig kan maken voor de onvanzelfsprekendheid van wat ze zeggen. Geloof, hoop en liefde—het zijn stuk voor stuk woorden die aanvechtbaar zijn gebleken. Neem de hoop, om dat grote woord  hier uit te lichten.

Johan Goud gaat in deze boekbespreking van Parels van wijsheid in op de essentiële rol van parabels en beschrijft de theologische notie van de wereld als gelijkenis, het polyfone en poly-interpretabele dat parabels eigen is, de wijze waarop de beeldende kunst een bron vormt voor parabels en de kunst van het vertellen.

Dat geld de diabolische macht heeft om alles, ook mensen, tot handelswaar te transformeren, wordt door de profeet Amos vastgesteld. God handhaaft zijn oordeel over Israël, zo roept Amos uit, […]

Pinksteren met Thomas ‘Zalig zij, die niet gezien hebben en toch geloven’ (Johannes 20:29b). Deze zaligspreking, vermeld in het Johannes-evangelie, staat geheel in de lijn van andere zaligsprekingen die Jezus […]

De liefde is niet afgunstig, schreef Paulus in zijn befaamde liefdeshymne. Christelijke denkers rekenden de afgunst dan ook tot de hoofdzonden en zagen haar als een effect van het werk […]

Dichterlijk lezen en preken Hoe preek je op een manier die de verbeelding prikkelt? Het probleem is iedere predikant bekend en dringt zich in het bijzonder op bij een overbekende […]

Volgens het evangelie had Pilatus, om toch iets te doen, de gegeselde Jezus aan het volk gepresenteerd met de woorden: ‘Ecce homo; hier is hij, de mens’. Vestdijk construeert een […]