Het thema nieuwe luxe is heel dubbel. Niet omdat luxe ambivalent is, maar omdat het thema voorbij lijkt te gaan aan conflicten in ons samenleven die zich ondubbelzinnig aandienen. Nieuwe luxe vertoont een sterke gelijkenis met het goud waarover Augustinus spreekt. Augustinus zegt namelijk: het goud ligt voor je neus, het staat tussen ons in en het is aan ons, aan jou – zegt hij met nadruk – wat je ermee doet.

Veel mensen zijn tegenwoordig bezig met ‘ontspullen’ en minimalisme is een trend. Denk aan de populariteit van de Netflix-serie rondom opruimgoeroe Marie Kondõ. Ook de groeiende interesse voor retraites, meditaties en mindfulness laat een behoefte aan eenvoud te zien. Loskomen van alle afleiding en een versimpeling van het leven is iets waar velen naar verlangen.

In haar column in het dagblad Trouw van 21 mei brak de filosofe en publiciste Welmoed Vlieger een lans voor innerlijkheid. Innerlijkheid, zo schreef ze, is dat wat we nodig hebben om ons te weer te stellen tegen de (on)zin van sociale media, zoals facebook en twitter. Via deze media worden heel wat gegevens over jezelf vastgelegd en door je surfgedrag ook blootgelegd. Eens gemaakte fouten of onbezonnen acties lijken daar voor de eeuwigheid vastgelegd en wat dat betreft lijkt God barmhartiger dan facebook.

Het moeilijkste van het leven is loslaten. Ik merk het elke dag nu ik bezig ben uit handen te geven wat me lang zo dierbaar is geweest: leiding geven aan […]

In deze handreiking proberen we ons bewust te worden van een innerlijke vrijheid waarin wij en onze (voedsel)behoeften niet langer in het middelpunt staan. Die vrijheid maakt een andere omgang […]

Al bij het ontstaan kende het christendom een leefwijze die nogal afweek van wat gangbaar was binnen de cultuur van die dagen. Sommige stromingen zetten zich scherp af tegen de […]

Op een doordeweekse woensdag reis ik naar de Amsterdamse Zuidas. Naar De Nieuwe Poort, Claude Debussylaan 2, ingeklemd tussen de fenomenale wolkenkrabbers van diverse binnenen buitenlandse financiële instellingen als PWC, […]

Het boekje is geschreven kort na het overlijden van Franciscus van Assisi in 1226, door een auteur die ons onbekend is maar wel heel goed thuis was in religieus en spiritueel leven en goed vertrouwd met Franciscus, il Poverello, ‘de kleine arme’. Gekleed in een oude, ruige, vele malen verstelde monnikspij, liep hij blootvoets ontelbare kilometers over Italiaanse wegen om overal zijn boodschap te verkondigen: ‘Vrede! De Heer geve je vrede.’ Hij was de zoon van de rijke lakenkoopman Bernardone van Assisi. Diens rijkdom, weelde en aanzien had hij versmaad, die letterlijk van zich afgegooid op het marktplein van Assisi om zo naakt ‘de naakte Christus’ te kunnen volgen.

Jeanine Vermeulen (1951) is opgegroeid in een groene omgeving en dat heeft haar uiteindelijk bij de Groene Kerk gebracht, waar zij als theoloog aandacht vraagt voor bewust omgaan met de natuur en met elkaar. Daar is niet veel rijkdom voor nodig, wel bewust keuzes maken en de moed om wendingen in je leven toe te laten. Wanneer mensen werkelijk op elkaar betrokken zijn, vertelt ze, gebeurt er iets dat groter is dan henzelf.