De overgang van inheemse religies naar het christendom in de vroege Middeleeuwen lijkt een fenomeen van Europese proporties. Of toch niet? Hoe anachronistisch is het om de kerstening te beschrijven in termen van een nationale eenheid die pas eeuwen later ontstond? Het in 1842 in Fulda opgerichte monument voor Bonifatius, Germanorum Apostolus, lijkt met de combinatie geen moeite te hebben. Deze gespierde Bonifatius is een voorloper van het dertig jaar later in Dettmold opgetrokken gedenkteken voor Arminius ofwel ‘Hermann der Cherusker’.

‘Dat Willibrord in Rome gewijd mag worden tot aartsbisschop voor het Friese volk’ (Fresonum genti archiepiscopus). Deze woorden gebruikt de eerbiedwaardige Beda in zijn kerkgeschiedenis van het Engelse volk over […]

Enkele opmerkingen bij de kerstening van de noordelijke Nederlanden ‘Homme, no moatte wy earst knibbelje.’ Uitzonderlijk vroeg voor de tijd van het jaar hadden ze het eerste hooi kunnen binnenhalen […]

Pagane associaties bij een christelijk heiligdom Het perspectief van een ‘plattelandsdominee’ Het Westfriese plattelandsstadje Schagen, met ongeveer 19.000 inwoners, ligt in het hart van de Noordkop van Noord-Holland. Sinds 2018 […]

Niet toe te geven aan de zelfzuchtige verlangens, die uw ziel in gevaar brengen… – 1 Petrus 2:11 (NBV) Bijbelteksten kunnen in de loop van de tijd soms een eigen […]

In 2015 verdedigde Marije Mazereeuw haar masterthesis aan de Protestantse Theologische Universiteit, locatie Groningen: Wodan en Donar? Germaanse religie in Nederland tussen 250 en 650 na Christus kritisch beschouwd.[1] Deze thesis […]

In dit artikel staat de vraag centraal of de Oudsaksische Heliand, een poëtische weergave van het evangelie uit omstreeks 830, een vernieuwende invloed had op waarden en normen van de […]

Johan Picardt en diens gereformeerde beschouwing over het belang van de oudheidkunde van Noord-Nederland Het merendeels christelijke Nederland bestaat niet meer. Hoewel de secularisatie ruime aandacht geniet van de theologie, […]