Wanneer Jezus terugkeert naar God, laat Hij zijn leerlingen niet als wezen achter. Hij belooft hun de Geest.

Op meerdere plaatsen in de Bijbel lezen we dat mensen wanhopen. Denk bijvoorbeeld aan het volk Israël in de woestijn, Job die alles kwijtraakt, de profeet Elia die het opgeeft. Op die momenten voorziet God.

Ze zijn altijd online, vragen AI om advies over hun mentale gezondheid en lopen regelmatig protesterend door de straten: Generatie Z of Gen Z. Het gaat om jongeren die tussen 1996 en 2012 zijn geboren, in een wereld getekend door crises. Hoe gaan ze hiermee om? Met welke ideeën en vragen lopen ze rond? Yanniek van der Schans, docent levensbeschouwing, houdt een vinger aan de pols en schrijft om de maand een column over de discussies in haar klas. Dit keer over de vraag of er oorlog komt.

Wie zich in het systeem verdiept, ontdekt dat het systeem killing is. Letterlijk. Iedere maand sterft er een jonge dakloos geraakte EU-migrant op de straten van Nederland. Maartje Amelink verdiept zich in de straat om te ontdekken wat ‘moed’ betekent in het licht van moedeloosheid. Wat doe je wanneer de problemen veel te groot zijn om zelfstandig op te lossen? Doet je handelen er überhaupt wel toe, en zo niet, wat dan?

Strikt materialisme als verklaringsmodel is niet vol te houden, menen steeds meer wetenschappers. Toch lijkt de invloed van het puur materiële denken nog sterk te leven onder theologen, stelt Fulco Timmers, ook al beweegt de natuurwetenschap een andere richting op. Maar waar leidt de nieuwe interesse voor het immateriële eigenlijk toe? De overtuiging dat er toch ruimte is voor God in de wetenschap?

Generatieverschillen zijn mediavoer – met alle stereotypen die daarbij horen. Boomers zouden de wereld niet meer kunnen bijbenen en op hun geld zitten. Gen Z is óf verwend óf juist goed in grenzen aangeven. En daartussen zitten de millennials, geboren tussen 1980 en 1995. Hun kenmerk?

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

In dit artikel reageert Piet Vroegindeweij, die parttime werkzaam is bij Open Doors, op het opiniestuk van Sjoerd Griffioen, geschreven naar aanleiding van de jaarlijks gepubliceerde ranglijst christenvervolgingvan de organisatie. Piet laat zien dat vervolgde christenen in het buitenland christenen in Nederland een spiegel voorhouden. In hun verhalen merkt hij geen zelfbeklag of ontschuldiging – in tegenstelling tot de westerse christenen uit Sjoerds betoog.

Vooral jongeren doen veel met digitale media, ook in hun zoeken naar en contacten met geloof en kerk. Hoe kunnen we als kerkelijke organisatie daarop inspelen? Verstaan we hun verlangen?