De beroemde voormalige slaafgemaakte en abolitionist Frederick Douglass (1818-1895) was christen én buitengewoon kritisch op het christendom van vele slaveneigenaren in de Verenigde Staten. Die laatste vorm van christendom noemde hij “slaveholding religion” en die plaatste hij tegenover wat hij zag als het ‘echte christendom’ – de “Christianity of Christ”. In zijn recente boek Gods slaafgemaakten laat historicus en theoloog Martijn Stoutjesdijk zien dat beide interpretaties van het christendom eigenlijk altijd al aanwezig zijn geweest in de Bijbel en geschiedenis van het christendom.

Hoe doen ze het toch, die theologen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Ruben van Wingerden en horen we de drijfveer achter zijn woordendrift.

Heilig gras, clubiconen, de hand van God – in de voetbalwereld barst het van de religieuze symboliek. Supporters zingen op zondag hun liederen, verlangen vurig naar een overwinning en danken het team na de weelde van drie punten. Bovendien lijkt er op het professionele veld ruimte te zijn voor ‘echte’ religie. We zien voetballers kruisjes slaan, het gras kussen en bezield omhoog wijzen na een doelpunt. In deze serie leggen we voetbal en geloof naast elkaar: wat hebben ze gemeen en wat juist niet? Dit keer is sportjournalist Frank Van de Winkel aan het woord over geloof in het Belgische en Nederlandse nationaal voetbalelftal.

Hoe is de rol van de vrouw in de kerken? Eind vorige eeuw begon er een vrouwvriendelijke wind door het christendom te waaien, waardoor de stem van vrouwen meer gehoord werd. In het boek Tot spreken heb je mij gehoord gaat Tanja van Leeuwen in gesprek met vrouwen over hun geloofsbeleving in de jaren tachtig en negentig. Kitty Bouwman las het boek en stelt: ‘het laat een geschiedenis van hoop en onmacht zien’.

Hendrikus Berkhof is een van de meest invloedrijke Nederlandse theologen van de twintigste eeuw. Karel Blei schreef het fascinerende levensverhaal van deze communicatieve theoloog, die er naar zocht om het evangelie slagvaardig te maken in de naoorlogse samenleving. Blei schetst Berkhof als een creatieve gangmaker, die de kerk een weg probeerde te wijzen tussen star traditionalisme en stuurloos modernisme door. Zo maakte hij op overtuigende wijze geschiedenis in de oecumene.

Huisarts Dick Kruijthoff deed aan de Vrije Universiteit jaren onderzoek naar genezing na gebed. De bevindingen van Kruijthoff en een medisch beoordelingsteam zijn bijzonder: in sommige gevallen traden medisch opmerkelijke genezingen op. Bovendien waren de uitkomsten niet alleen op medisch terrein bijzonder, maar ook de effecten op de persoonlijkheid bleken verrassend. Dick Kruijthoff pleit ervoor om op een fundamenteel andere manier naar dit onderwerp te kijken en om ruimte te laten voor verwondering, juist in onze rationele westerse cultuur.

Net als het boek De weg van de vrede van Stefan Paas gaat dit boek van Jan Scheele-Goedhart over wat vroeger ‘het wezen van het Christendom’ werd genoemd: waar draait het in het christelijk geloof om? Stefan Paas schreef zijn boek om mensen die niet bekend zijn met het christelijk geloof om aan hen uit te leggen waar het in het christelijk geloof om draait. Scheele-Goedhart schrijft zijn boek juist voor de breedte van de oecumene, omdat hij merkt dat ook trouwe kerkgangers niet echt weten waar het in het christelijk geloof om draait.

Het boek begint met een inleiding waarin de schrijver vertelt over een indrukwekkende Paaswake. Daarna beschrijft hij het eerste Paasfeest. Vervolgens wordt Pasen belicht vanuit de periode van het kerkelijk jaar. Pasen is een nieuwsfeit, een aankondiging van een gebeurtenis, een kort, schokkend verhaal. Alle apostelen schrijven er over. Een ieder brengt zijn eigen accenten daarin aan.

Soms worden mensen stem op een manier die ze zelf niet zochten. Door wat ze meemaken wordt er anders naar hen geluisterd. Mensen horen hen en weten: die spreekt niet vanuit een studeerkamerstilte maar vanuit de levensruis. Het leven is door hem, door haar heengegaan en daar is wijsheid uit geboren. Wat ze meemaken hadden ze liever gemist. En toch geeft juist dat hen gezagvolle gedachten. Tegen wil en dank is Niek Tramper zo’n stem geworden. Want als je de tijding krijgt ernstig ziek te zijn, hoe reageer je dan? Als ze alleen nog behandelen om je leven wat te verlengen, wat gaat er dan nog in je om?