< Terug

Kun je nog zingen…

Liederen die je al jaren kent, die je dierbaar zijn – wat is het heerlijk om die te zingen.

Op mijn voicemail staat de voorzitter van het koor uit het dorp verderop. Alweer, denk ik. Ze is een aardige dame, maar nogal vasthoudend. Het gemengde koor zingt eens per jaar in een kerkdienst in ons revalidatiecentrum en deze mevrouw heeft al een aantal keer gevraagd of ze niet vaker mogen komen. Voorzichtig heb ik steeds uitgelegd dat er meer koren in de omgeving zijn die graag komen. Het terugbellen stel ik nog even uit.

’t Scheepken

Als ik de volgende ochtend in de auto zit rijpt er een plannetje in mijn hoofd. Ik ben bezig met de planning voor het komende jaar en ik zoek nog iets leuks voor in de zomer.

Diezelfde dag bel ik de voorzitter op. Nog voor zij haar vraag kan stellen, vertel ik haar enthousiast mijn plannetje. Ze reageert terughoudend.

‘Wat moeten we dan zingen?’, vraagt ze, ‘in de zomer oefenen we niet veel.’ ‘O’, wuif ik haar zorgen weg, ‘reken maar op de oude bekende liederen hoor. Uit de bundel van Johannes de Heer, ‘t Scheepken onder Jezus hoede en liederen als De Heer is mijn Herder.’ Nu kan mevrouw haar geluk niet op. ‘Dat komt helemaal goed’, belooft ze me. ‘Als u voor een pianist zorgt, komen wij uw kant op!’

Alleen verantwoorde liederen

Het is een zwoele zomeravond in augustus. In de binnentuin is het druk en pianomuziek klinkt prachtig in de heldere avondlucht. Het koor ziet er tiptop uit en zingt vol overgave de liederen die mensen voor elkaar aanvragen: In ‘t groene dal in ‘t stille dal, Ga niet alleen door ‘t leven en Er komen stromen van zegen. Bewoners en cliënten genieten.

‘Wat geweldig dat jullie zo gezongen hebben’, zeg ik na afloop tegen de voorzitter. Ze zucht diep. ‘Ja, heerlijk’, zegt ze. ‘Sinds we een nieuwe dominee hebben zingen we alleen liturgisch verantwoorde liederen, maar dit is zó fijn! Alle koorleden zijn gekomen.’ Terwijl we van onze zomerse cocktail nippen, kijken we naar een groepje koorleden dat nog is achtergebleven.

Met elkaar staan ze om de piano heen. Ze zingen: ‘’t Zonnetje gaat van ons scheiden, avondrood kleurt weer het veld…’

Samen rond de piano

Tanja Viveen-Molenaar is geestelijk verzorger bij Vivium Naarderheem en redactielid van Open Deur.

< Terug