< Terug

Het licht der mensen

Maandag, Theologenblog-dag. Deze week opent Marloes Meijer de week met een reflectie op de kerstperiode. Het is een tijd van bovengemiddeld mopperen. Waar is het licht te bekennen? Misschien wel in het gemopper zelf.

Marloes Meijer

“‘De herdertjes’ en ‘Stille nacht’… op kerstmorgen.”

Het hoort helemaal bij deze tijd van het jaar: de klachten over de te vroeg in de winkel liggende  kruidnootjes, zwartepietendiscussies, gedoe over de mist/regen/kou. Dit jaar aangevuld met de evaluaties van alle thuiscoaches bij het WK. Naast de kerstbomen die worden opgetuigd, de lichtjes die weer aan de huizen verschijnen en de spanning die hier en daar wat oploopt, wijst ook het gemopper op dat wat komen gaat. De kerstsfeer hangt duidelijk alweer in de lucht.

Vrolijk kerstdiner

Je merkt het natuurlijk ook al aan de drukte in de supermarkt. Je vraagt je toch af: “Waarom moet iedereen zo op het laatste moment boodschappen doen?” En dan het gedoe van de strakke planning van etentjes met de warme en koude kant. Wie komt Eerste- en wie Tweede Kerstdag? En natuurlijk verwachten al die veeleisende gasten weer exquise gerechten. Doorgaans gekookt onder het uitroepen van iets minder exquise woorden, boven de keramische kookplaat.

Met een rood hoofd dien je het eten op, terwijl het stoom uit je oren komt en je probeert je haar weer in het gareel te krijgen. Het gezelschap zit intussen natuurlijk ‘lekker te wijnen.’ Er zal vast wel weer een gast ziek zijn. Ongetwijfeld diegene met dat dieet waar je zo keurig rekening mee hield door dure liflafjes te kopen. Gegarandeerd ook dat iemand te dronken wordt om naar huis te rijden zodat je niet alleen een ruzieachtige avond en een onrustige nacht, maar ook een katterig ontbijt gaat hebben. Ach, en waar laat je je schoonmoeder dit jaar?

Kerst-mis

Met een beetje mazzel haal je het om naar de kerk te gaan. Gezellig tussen al die uiterst regelmatige kerkgangers: 1 keer per jaar komen ze, verder zie je ze niet. En dan ook nog verwachten dat alles altijd hetzelfde blijft en dat er steeds weer die ellendige kerstliedjes worden gezongen. ‘De herdertjes’ en ‘Stille nacht’… op kerstmorgen.

De cantorij zal ook wel weer niet zuiver zingen en de kerststol staat straks aangebrand in de oven, de puber is zijn bed natuurlijk weer niet uit te rammen en Studio Sport heeft een extra lange kerstuitzending, precies tijdens de afwas. Gezellig hoor. En tweede kerstdag natuurlijk naar de woonboulevard om ‘allen tezamen’ veel te veel geld uit te geven aan een nieuwe bank zonder wijn- en stoofvleesvlekken en kattenkots.

Kerst, het hoogtepunt van het jaar…

Overbekende tekst

Ongeïnspireerd lees ik voor de zoveelste keer de overbekende tekst waar ik over mag preken dit jaar. Ik weet het, ook ik ben geen heilige. Ook ik leef niet enkel kerstliedjes zingend, vleugel föhnend en aureooltje poetsend naar kerst toe. Zeker niet omdat ik toch weer hoop dat mijn kerstpreek een beetje originéél zal zijn dit jaar. Maar de Geest waait nog niet bijster hard.

1 In het begin klonk er het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. 2 Het was in het begin bij God. 3 Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. 4 In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. 5 Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.

Vooruit, misschien biedt het Grieks nog een verrassing: 4 ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων…

En jawel, want verroest, daar staat ‘Het licht der mensen’. Het licht ván de mensen dus (zie ook Johannes 1:4 in de Statenvertaling en Naardense Bijbel). In ieder geval gaat míj nu een lichtje op.

Het licht der mensen

Die mensen in de rij bij de supermarkt, die mij in de weg staan, maar inkopen om met anderen te delen,
die lastige familieleden, die toch maar mooi tijd maken om samen te eten,
die veeleisende gasten thuis en in de kerk die verlangen naar het goede en het schone (en het lekkere),
die klanten van de woonboulevard, die een thuisgevoel zoeken,
de mensen die in stilte eenzaam verlangen naar iemand om op te mopperen,
onder hen is het licht te vinden.

Misschien moet ik dáár mijn licht maar eens op gaan steken.

Goede kerstdagen gewenst.

Marloes Meijer is dominee in Engelen, zzp’er en pionierspastor voor de pioniersgemeenschap van de Protestantse Kerk Nederland. Ook is zij eindredacteur van tijdschrift De Eerste Dag.

In een gemeente kunnen scheidslijnen zichtbaar worden tussen verschillende sociale milieus. Afgelopen zomer gebeurde dat bijvoorbeeld toen langs de randen van de wegen vlaggen op de kop kwamen te hangen, en een deel van de gemeenteleden met de trekker de weg op ging. Zo kan er ook een wens ontstaan om een uitspraak van de kerk; een keuze voor het één of ander. Maar wordt daarmee recht gedaan aan de verschlilende sociale milieus die zich ook in een kerk bevinden; en aan hoe die samen één kerk vormen?

Omdat God ernaar verlangt mens te zijn

Dit kerstboekje van Tomáš Halík is een prachtig geschenkboek met overwegingen voor Kerst en oude meesterwerken. De mens streeft naar vrijheid en macht en wil in het middelpunt van de belangstelling staan. In dit geschenkboek laat Tomáš Halík zien hoe God door zijn verlangen mens te worden, juist zwakte en kwetsbaarheid verheft tot ware kracht.

omdat god ernaar verlangt mens te zijn cover

< Terug