< Terug

Mensen hebben vaak schuldgevoelens bij levenseinde

Johan Weij (1958) is Nederlands Gereformeerd predikant te Hardinxveld-Giessendam. Hij kreeg in zijn gezin en werk te maken met ingrijpende verliezen. Eerder schreef hij Verliezen en toch winnen? over rouwverwerking binnen het gezin. Deze maand verscheen het dagboek In het zicht van de eindstreep, een persoonlijk dagboek voor de laatste fase van het leven. Lees hieronder het interview met Johan Weij.
 

“Ik heb heel concreet in de Bijbel ontdekt dat we elkaar ooit terug zullen zien in de hemel. In het verhaal over de onrechtvaardige mammon staat – vrij vertaald – dat als je je financieel inzet voor vrienden, dat ze jou zullen verwelkomen in de hemel. Dit heeft mijn ernstig zieke dochtertje ontzettend geholpen. Anneke kreeg zo veel rust bij het besef dat we elkaar tegen zouden komen”, zegt Johan Weij, schrijver van het boek ‘In het zicht van de eindstreep’. Hij zag dat er weinig boekjes waren over het stervensproces van een zieke, en besloot daar zelf een boek over te maken.
“Mensen die richting het einde gaan, komen in een evaluatieproces terecht. Ze vragen zich af: heb ik het goed gedaan, ben ik wel goed genoeg geweest voor mijn geliefden? Maar ook concrete vragen als: ‘Weet ik wel zeker dat er leven is na de dood, hoe zal dat zijn, waar kom ik terecht?’ Er is een enorme worsteling om het leven los te laten. En áls het proces komt dat ze hun levenseinde aanvaarden, komen er nieuwe vragen. Zal ik mijn geliefde herkennen? En de strijd van het afscheid nemen is ook zwaar, het gebeurt vaak in cirkels. Eerst van collega’s en kennissen, maar de cirkel eindigt in een kleinere kring. En die vorm van afscheid is het meest intens!”
Klik hier om het volledige interview te lezen op CIP.nl.

 

< Terug