Menu

Laden Evenementen

14 december 2025 Derde zondag van de Advent

14 december 2025

Derde zondag van de Advent

Bij deze dag

Gaudete! Verblijdt u in de Heer te allen tijde (Fil. 4,4)! Johannes stelt zijn vraag vanuit de gevangenis en dan klinkt zo’n vraag toch anders. Ben jij het wel? Of wachten wij een ander? Het antwoord doet een beroep op ons horen en zien, met profetische oren en ogen wel te verstaan: ‘het dorre land zal zich verblijden’ (Jes. 35) Op de vraag ‘ben jij het?’ klinkt een profetisch antwoord.

Ik kan het niet laten Willem Barnard te citeren: ‘Alleen profeten, dichters en kinderen hechten nog waarde aan het toeval. Toeval in de betekenis van dat wat je toevalt.’ De dichter weet: alles wat hij schrijft, is hem toegevallen. Het berust op een inval, het is een uitwerking van iets, dat aan je eigen controle is ontsnapt. Zoals alles wat leeft berust op toeval, de kiem van al wat leeft komt voort uit de toevallige ontmoeting. Of het nu stuifmeel is dat door de wind is aangevoerd of een oogopslag in het voorbijgaan, er komt een bloem van of een mensenkind, maar beiden zijn komen aanwaaien. Het ergste wat we kunnen bedenken is een heilsstaat waar het toeval is uitgebannen door beleid, want dan worden kinderen inderdaad gemaakt.

Jaar A | Roze
ot
Jesaja 35:1-10
ap
Psalmen 146
ep
Jakobus 5:7-12
ev
Mattheüs 11:2-11
Liedsuggesties

Anders gedaan

3e van de Advent

Bij Jesaja 35,1-10

(Inleiding zie 30 november)

Aansteken derde adventskaars

Dit zegt Jesaja:

‘Er komt een dag
dat verlaten terreinen openbarsten van levenslust
en uitgeputte gronden staan te springen in het veld.
Hoera!
Dan geeft God kracht om los te komen
van wie ons vasthoudt, van waar geen leven is.
Dan gaat het stromen
in ons en door ons.
En voor ons uit loopt een weg
speciaal voor wie terugkeren.
Een veilige weg naar huis
met enkel vreugde onderweg.’

Zeg het met bloemen

Op deze vreugdezondag is de verbeelding van Jesaja 35, 1-2 van dorre natuur die bloeit en juicht prachtig. Je ziet het voor je. Maar niet in de winter. Het herinnert mij aan het voorjaar met klaprozen in de bermen en uitbundige rozen aan de gevels en aan de zomer met een staande ovatie van zonnebloemen in het veld. Zou dat ook in de winter kunnen? Een viering vol bloemen zodat ons hart opspringt? Zelf heb ik inmiddels prachtige duurzame nep-bloemen in huis. Ik zie ze op huisbezoek ook vaak staan. Hoe zou het zijn als iedereen eigen bloemen meeneemt om zo de viering op te fleuren – de vraag is zo gesteld! En mocht het dan een avondmaalsviering zijn, dan kunnen de woorden klinken: ‘De harten omhoog, als bloemen naar de zon’.

Actueel

Troost – gemeenschap zijn

Er is een groepje in de maatschappelijke opvang, dat heel hecht is en voor elkaar zorgt. Ze hebben allemaal verschillende ondersteuningsvragen, verschillende leeftijden en achtergronden, verschillende kwetsbaarheden. Maar één aspect komt overeen: ze hebben perioden van uitgesproken ontevredenheid over de opvang en de meeste andere instituties. Dus heerlijk samen klagen versterkt de band. Gelukkig zorgen ze ook voor elkaar. De één duwt de rolstoel van de ander. De volgende begint een stoeipartijtje, om de agressie die in een vierde schuilgaat, binnen de perken te houden. Iemand wordt door een ander toegesproken over alcohol. Nee, je hebt genoeg gehad voor vandaag. Iemand anders ruikt niet zo lekker. Hij is niet meer continent, maar hij hoort er net zo goed bij.

Gemeenschap van kwetsbaarheid. Dat troost.

Invalshoek

Tweede trauma

In veel verhalen is de bevrijding van het slachtoffer door de held het einde van het verhaal. Maar in het echte leven komt er na de bevrijding gewoon weer een volgende dag. Die dag kan het begin van een goede tijd zijn, waarin gewerkt wordt aan herstel. Maar vaak ook kunnen slachtoffers, bijvoorbeeld overlevenden van seksueel geweld, het gevoel krijgen dat zij een tweede keer geslachtofferd worden. Als het niet is door oordelen en vragen van mensen om hen heen, waarin schuld toch ook bij het slachtoffer wordt gelegd, dan wel door een rechtsgang waarin de dader meer privacy krijgt dan het slachtoffer. Dit heet secundaire victimisatie. De rol van omstanders, naasten, de samenleving is heel belangrijk. Vernieuwing kan pas ontstaan als de stad die de overlevenden ontvangt gevuld is met gejuich, en gejammer daar niet te vinden is.

Lied onder de loep

LB 456 - Kwam van Godswege

Lied 456 is een lied over Johannes de Doper, geschreven door Huub Oosterhuis. Het lied telt acht strofen van zes regels. Opvallend aan de tekst is dat de laatste twee regels van elke strofe een soort samenvatting van de vier voorgaande regels lijken, waarbij die twee laatste zinnen vaak (bijna) een letterlijke herhaling zijn van een voorgaande zin. De structuur die hiermee ontstaat en iets weg heeft van een refrein, komt nadrukkelijker naar voren als in wisselzang gezongen wordt.

Wat de melodie betreft kent het Liedboek twee variaties: LB 456a heeft de melodie van Bernard Huijbers en LB 456b hanteert de melodie van Jaap Geraedts. Vanwege de bekendheid van de melodieën in hun eigen traditie, respectievelijk de rooms-katholieke en de protestantse, zijn beide melodieën geplaatst in het Liedboek. De oudste van de twee, de melodie van Huijbers, is geschreven in de dorische kerktoonsoort. Doordat in de laatste twee regels de hogere tonen bereikt worden, worden deze regels extra belicht. In de melodie van Geraedts wordt op subtiele wijze aandacht besteed aan de herhaling van de vijfde en zesde tekstregel: de tekstregels die herhaald worden (regel 1-5 en regel 4-6) hebben qua melodie dezelfde noten, alleen dan iets hoger genoteerd.

Kansen voor gebed

Voor mensen die overleefd hebben:
dat er steden zijn die hen met gejuich ontvangen,
dat er mensen zijn met open armen
zonder oordeel.
Voor mensen die slachtoffers zijn:
dat zij niet nog eens de prooi worden,
dat zij met vreugde worden onthaald
en hun woord telt.