Je hoeft niet in de Bijbel te geloven om gefascineerd te zijn door de verhalen die erin staan. Wat is het geheim van de Bijbelschrijvers? Wat zat er – bij wijze van spreken – in hun gereedschapskist toen zij hun verhalen opschreven? In dit boek van de hand van een Bijbelkenner bij uitstek staan twee vragen centraal. Waarom hebben de Bijbelschrijvers een voorkeur voor de verhaalvorm om hun lezers van hun ideeën te overtuigen? Welke stijlmiddelen hebben zij toegepast waardoor hun teksten blijven aanspreken?

Deze benadering van de Bijbel als literair kunstwerk levert verrassende inzichten op. Typerend voor de stijl van de Bijbelschrijvers is dat zij de lezer uitnodigen om na te denken over de betekenis van wat zij hebben gelezen. Daarbij moet elk woord worden gewogen, want hun motto was ‘geen woord te veel’. Door te kijken naar de manier waarop ze hun vertelling hebben vormgegeven, zoals Smelik in dit boek doet, lichten er nieuwe betekenissen op.