Een jonge vrouw uit een voorname Amsterdamse familie, die niets liever doet dan in slootjes grabbelen en algen verzamelen. Die al op haar 26ste weduwe wordt en zich als toehoorder inschrijft aan de Universiteit van Amsterdam. Die ‘dronken van vreugde’ wordt van de colleges plantkunde bij de beroemde botanicus Hugo de Vries, en zich vervolgens ontwikkelt tot een algendeskundige van wereldformaat. Anna Weber-van Bosse. Samen met haar tweede man en Amsterdams hoogleraar zoölogie Max Weber reist ze de wereld over. Hij verzamelt dieren, zij algen. Met als hoogtepunt hun expeditie met de Hr.Ms. Siboga, een tot drijvend laboratorium omgebouwd stoomschip van de marine. Tijdens deze reis door de wateren van Nederlands-Indië is zij als eerste vrouw ter wereld verantwoordelijk voor het botanisch-oceanisch onderzoek en toont ze aan dat koraalriffen levende organismen zijn die alleen kunnen voortbestaan dankzij het symbiotisch samenleven met algen. Haar grote bijdrage aan de mariene wetenschap levert haar, als eerste vrouw in Nederland, in 1910 een eredoctoraat op.