Journalist en religiewetenschapper Pauline Weseman komt na het
verlies van haar man in een geloofscrisis. Alles begint te schuiven.
Ze gaat op zoek naar de contouren van een nieuw christendom,
buiten de gebaande paden. Op haar weg interviewt ze voor Volzin
medezoekers, voortrekkers met een nieuwe kijk op het
christendom. Voor Trouw schrijft ze reportages over nieuwe
vormen die ontstaan na een geloofscrisis, rond thema’s als
muziek, wellness, klimaatactivisme, leefgemeenschappen, digitale
community’s, kloosters, sociale diaconie, verhalen, rituelen en
waterspiritualiteit. Ze ontdekt hoe de ziel steeds zijn weg vindt,
juist door tegenslag. Een paar voorbeelden:
* Danielle Geleijns kwam in 2016 bij Dansklooster en dit is wat
Ecstatic Dans haar oplevert: “Dansen heft blokkades op, laat
meer van jezelf zien. Je komt in contact met je intuïtie, op
de bodem van je ziel, ik geloof dat God daar woont. Na het
dansen voel ik mij herboren.”
* Voormalig kerkelijk pionier Bob Venus zegde zijn baan op,
stapte uit zijn kerk en leeft sindsdien als kunstenaar, met als
enige missie liefde uitdragen. “Het is niet dat ik niets meer
met God heb. Met liefde uitdragen kom ik misschien wel
dichter bij de kern dan alle boeken die ik las.”
* De levensweg van voormalig Theoloog des Vaderlands
Janneke Stegeman is er een van bevrijding, van
verlegenheid, vooroordelen en opgelegde verwachtingen.
Een portie zelfreflectie die ook het christendom goed kan
gebruiken. “We denken dat we aan de goede kant zitten,
maar het christendom is niet onschuldig.”
Met aan het eind een aantal duidende essays van o.a. Johan Roeland,
Mariecke van den Berg, Johan ter Beek en Joris Vercammen.