Aswoensdag. In mijn eerste gemeente dachten sommigen bij de as grappend aan de sigaar van de pastoor. In mijn huidige gemeente was men gewoon de as op te halen bij de oud-katholieke zusterkerk, maar het gaat natuurlijk pas echt tot ons spreken als het de as betreft van de palmtakken, waarmee we zelf vorige Palmpasen nog verwachtingsvol zwaaiden ter begroeting van onze Heer. ‘Maar het vuur van bloed en ziel brandde tot as’ (LB 536). Omdat het God is die de vlam van ons bestaan onderhoudt mogen we dit jaar weer opnieuw een opgang maken naar Pasen. Deze avond begint
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
