Ervaringen zijn een theologische bron’, (p.15) dat schrijft hoogleraar in baptistische en evangelische theologie Henk Bakker in de inleiding van zijn nieuwste boek ‘Christus, hoe het geloof zich ontwikkelde in het vroege christendom’. Theologie begint in het dagelijks leven, gebeurtenissen en persoonlijke ervaringen. Dat klinkt mij als praktisch theoloog natuurlijk als muziek in de oren.

Vanwege mijn voorliefde voor het Afrikaanse, onze geadopteerde dochters uit Mozambique en mijn werk heb ik een breed netwerk aan Afrikaanse vrienden, collega’s, studenten en kennissen. Zo baden we vanuit mijn toenmalige evangelische kerk in Nederland vijf jaar lang maandelijks met een groep Westen Oost-Afrikaanse en Nederlandse vrouwen voor onze gezinnen. De moeders vroegen opvallend vaak gebed voor hun mannen.

‘Brazilië is het grootste katholieke land ter wereld en iedereen zou de ‘padres’ moeten kennen, zeker in het binnenland waar ik werk’, schrijft Jan Rietveld, terwijl hij zich afvraagt hoe het komt dat zijn kerk buiten het bereik van mensen in de marge is komen te liggen. Laura Dijkhuizen schetst hoe er bij evangelische christenen na het ‘schaapjes stelen’ meer ruimte komt voor dialoog en hoopt op een vruchtbare kruisbestuiving.