De afgelopen weken was er veel media-aandacht voor een ‘revival’ op de universiteit van Asbury, Kentucky (VS). Het eerste bericht zag ik op facebook: Shane Claiborne, een maatschappijkritische evangelical postte een filmpje op Facebook waarin hij twee studenten van Asbury University interviewde. De studenten vertelden over hun ervaringen in de kapel van hun universiteit waar met hun medestudenten onophoudend gezongen en gebeden werd. In een sfeer van diepe vrede ervoeren zij een bijzondere aanwezigheid van God. In de dagen daarna vulden de timelines op social media zich met berichten over wat genoemd werd ‘de Asbury revival’.

Op speelse wijze becommentarieerde emeritus predikant Henk Kroese een gedicht van Huub Oosterhuis. Het is geen recensie; geen op waarde schatting; geen oordeel. Wel is het een reflectie op de diepste drijfveer van de mens: om gekend te willen worden, en om er te zijn.

Eeuwenlang was de mensheid doordrongen van het geloof in God. Hoe kwam het dat de mens aan God begon te twijfelen en dat God op een zijspoor raakte? Tom en Tabitha gaan in gesprek met Daniël De Waele en gaan op reis door de geschiedenis. Op zoek naar antwoorden op deze vraag.

In bijbelse verhalen staat de storm vaak voor de chaos die mensen bedreigt. En God kan de storm bedwingen, is daar meester over. Tegelijkertijd gaat Gods komst soms gepaard met een stormachtige wind. Is God dan toch ook ín de storm?

Hoe lezen we in onze actualiteit dat oude boek, de Bijbel? Er is al veel en vaak over geschreven, maar zoals hier kan het ook: de Bijbel is een handschrift van licht, tegen het donker en de chaos in…

De belangrijkste theoloog van de Parijse emigré-denkers is Sergej Nikolajevitsj Boelgakov (1871-1944). Hij ruilde al gauw het christelijk geloof van zijn opvoeding voor het marxisme en studeerde en doceerde economie. Gaandeweg ervoer hij echter ook onvrede met zijn materialistisch wereldbeeld en keerde uiteindelijk terug naar de kerk.

Sommige lezers openen een boek, bekijken de inhoudsopgave, lezen het begin en bladeren daarna door tot aan het slot. Zij willen weten hoe het verhaal afloopt of het betoog eindigt. Het loont om dat ook bij het boek Amos te doen. Het begint immers met grimmige beelden en harde woorden van een tegen Israël boze brullende JHWH (1:2–3:2). Die blijken zich in het hele geschrift onafgebroken door te zetten. Het is bijzonder interessant te kijken hoe het aan het einde met dit kwaad volhardende Israël afloopt. Het eindigt met nauwelijks te geloven mooie en euforische beelden (9:11-15)! Kan of moet Amos nu gekwalificeerd worden als een onheils- of een heilsprofeet?

Maandag: tijd voor een Theologencolumn. Deze week opent Miranda Klaver de week met een blik op de Asbury revival. Wat houdt deze opwekking in? En was God aan het werk in […]

In de schriftlezingen van deze zondag spelen tijden en namen een doorslaggevende rol. Het verhaal van de roeping van Mozes bij de brandende braamstruik loopt uit op het noemen van de Godsnaam JHWH. Die wordt met werkwoordvormen van de stam (Hebr.:) haiah geduid als: ‘Ik ben die Ik ben’, of tegenwoordig meestal vertaald met: ‘Ik ben die er zijn zal’ (Exodus 3:14 – Nieuwe Bijbelvertaling). Bedoeld is dan: je zult zien wie Ik ben als Ik mijn volk uit de slavernij van Egypte laat wegtrekken.