Denken in doelgroepen is alomtegenwoordig in allerlei sectoren, profit en non-profit. Doelgroepen in beeld hebben is nuttige basiskennis. Je moet weten wie je voor je hebt voor een doeltreffende aanpak. Ook als predikant heb ik daar wat van mee. Als ik ergens als gastvoorganger ga komen, vraag ik vooraf aan de contactpersoon: wie komen er zoal bij jullie in de kerk: hoogopgeleiden, ouderen, gezinnen, mensen van andere culturen, vluchtelingen? En wat voor strekkingen zijn er bij jullie vertegenwoordigd: reformatorischen, evangelischen, vrijzinnigen, midden-orthodoxie? Oh ja, ook kerkelijk hebben we véél “soorten mensen”. Daar wil je rekening mee houden, toch?

In haar boek ‘Slow looking’ nodigt Frieda van de Geest de lezer in tien lessen uit om aandachtig te leren waarnemen. Met een open blik, een uitgesteld oordeel en een liefdevol hart. Hoe ervaren lezers de tien lessen van ‘Slow looking’? Deze week vertelt Chris van Zwol over les 9: Leef zonder veroordeling.

De begeleidingscommissie Uitgave Verzameld Werk A.A. van Ruler, de Stichting Van Ruler en Uitgeverij KokBoekencentrum nodigen belangstellenden van harte uit voor de presentatiebijeenkomst van deel 7B van het Verzameld Werk van prof. dr. A. A. van Ruler. In deze gloednieuwe bundel zien we Van Ruler in dialoog met tal van voorgangers en tijdgenoten.

We hebben het er liever niet over: de hel. Maar Arnold Huijgen, de Theoloog der Nederlanden, schreef er een boek over: Inferno. Daarin biedt Huijgen ons een nieuwe manier van spreken over de hel, want ‘belangrijke theologische tradities schieten daarin tekort.’ Tijdens dit symposium zoekt hij het gesprek met wetenschappers, theologen en kunstenaars over hun ‘heltaal’. Met onder anderen historicus Beatrice de Graaf, theoloog Kees van der Kooi, beeldend kunstenaar Egbert Modderman en schrijver Niña Weijers.

In de kerk is men ervoor beducht: liever niet al te veel politiek vanaf de kansel. En als voorgangers er zich aan wagen, dan zullen zij ervoor waken om hun hoorders niet al te veel tegen de haren in te strijken. Bijbelse profeten waren minder terughoudend. Zij bemoeiden zich voortdurend met de politiek, schrokken er niet voor terug om zelfs de koning daarmee lastig te vallen en tegen te spreken. We kunnen er van leren, op vele fronten.

Júlia Pluim-Herku heeft een lichte allergie voor nieuwe vormen van zingeving die losstaan van eeuwenoude tradities of daar alleen de mooiste elementen uit halen. Ze vreesde dat Springlevend van Elizabeth Oldfield ook in die categorie zou vallen. Maar niets is minder waar: ‘In ieder hoofdstuk ontdekte ik nieuw huiswerk voor mezelf’.  

Al jaren speelt de Bijbel een rol in de politiek – soms als inspiratie, soms als wapen. Regelmatig zien we dat in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland grijpen politici regelmatig naar bijbelteksten om hun standpunten kracht bij te zetten. Maar hoe ver ga je daarin? De Bijbel is politiek, of in ieder geval: bepaalde verhalen eruit hebben een duidelijke politieke lading. Als redactie riep dat een aantal vragen op, want hoe moeten we hier mee om gaan? Kan je zomaar de bijbel gebruiken om een politiek punt te maken vandaag de dag? In deze serie hebben we een aantal theologen gevraagd om op deze vragen te reflecteren.

Adam en Eva, de ark van Noach, Mozes en de uittocht: al eeuwenlang vertellen mensen elkaar deze verhalen. In De kracht van de Tora vertelt rabbijn Jonathan Sacks over universele wijsheden uit de eerste vijf boeken van de Hebreeuwse Bijbel. Neely Kok recenseert het boek.

In haar boek ‘Slow looking’ nodigt Frieda van de Geest de lezer in tien lessen uit om aandachtig te leren waarnemen. Met een open blik, een uitgesteld oordeel en een liefdevol hart. Hoe ervaren lezers de tien lessen van ‘Slow looking’? Deze week vertelt Heidi Koelewijn over les 8: kijk door Jezus’ ogen.