Bijeenkomsten ‘Veelkleurig geloven’

Na alle theorie en algemene beschouwingen over ‘geloofsdiversiteit’, wordt het tijd er onze gemeente mee in te gaan. Hoe ervaren onze gemeenteleden de diversiteit, en vooral: welke plek geven ze zichzelf in die verscheidenheid? Hoe beïnvloedt dat hun kijk op het geheel, op keuzes en beslissingen die aan de orde zijn, enzovoort? In deze bijdrage het verhaal van de Protestantse Gemeente Leusden.

De Protestantse Gemeente Leusden (PGL) presenteert zich – net als vele andere gemeentes – als ‘veelkleurig’. Enerzijds als een teken van gastvrijheid, maar daarnaast is het ook een logisch gevolg van de krimp van de kerk. In ons dorp zijn we de enige PKN-gemeente. Waar vroeger de wijkgemeentes zichzelf onderscheidden van elkaar door liturgische, missionaire, theologische of diaconale keuzes, komt dat nu samen in die ene gemeenschap. Zo is het in veel plaatsen.

Onze gemeenteleden ervaren hun geloof heel divers. Deze verschillen uiten zich meestal niet in ons dagelijks handelen door de week, maar zijn bijvoorbeeld wel zichtbaar en hoorbaar in de eredienst op zondag, of in kringen en activiteiten. Meestal is dat inspirerend en leidt het tot mooie gesprekken, soms ook is het lastig. Verstaan we elkaar wel? Begrijpen én aanvaarden we, dat we verschillen in taal, geloofsbeelden, muziekvoorkeuren, maar dat ieder toch bewogen is door het geloof in Christus? En dat we ieder (slechts) een stukje van de volheid van God zien, en elkaar juist nodig hebben in onze diversiteit? Juist hierover schrijft Paulus zo mooi in Efeze 3.

We zien ieder slechts een stukje van de volheid van God en hebben elkaar juist nodig

Geloofsgesprekken

De kerkenraad van de PGL realiseerde zich, dat het geloofsgesprek meer aandacht verdient. Omdat we niet voor lief nemen wat de ander gelooft, maar oprecht interesse hebben in elkaar. En zodat we niet oordelen over elkaars geloof, muziekvoorkeur, of taalgebruik.

Een ambulant predikant, die bij ons werkzaam was, wees op het boek ‘God 9.0’ van Piet van Veldhuizen. Geïnspireerd door dit boek en gebruikmakend van bevindingen binnen de godsdienstpsychologie en godsdienstpedagogiek hebben we in onze gemeente een eigen overzicht gemaakt van de diversiteit van ons geloven.

Ons geloof wordt mede bepaald wordt door onze afkomst, geschiedenis en levens- en geloofservaringen. Ook ontmoetingen met mede- en andersgelovigen vormen ons geloof en zijn van invloed op ons spreken over God én ons verstaan van de Bijbel. De tradities die we kennen, kleuren onze voorkeur voor liturgie en muziek. Kortom: geloof is persoonlijk én in beweging!

Die verscheidenheid en veelkleurigheid, in taal, muziek, leeftijd, godsbeelden, etc. maakten  we zichtbaar in ons overzicht. We beschreven acht  ‘geloofsvelden’, waarbij het ene veld niet ‘beter’ is dan het andere. Ze hebben ieder hun eigenheid en waarde. Gemeenteleden bewegen tijdens hun leven door (enkele van) deze velden heen. Soms toeven ze lang in één bepaald veld, soms zijn ze er maar kort.

Om het concreet te maken, twee velden:

Er is een veld waarin ‘gemeenschap’ en ‘humaniteit’ centraal staan. Gemeenteleden in dit veld houden veelal van muziek van Taizé en het Liedboek, doen diaconaal vrijwilligerswerk (bijvoorbeeld voor de Wereldwinkel), willen Jezus navolgen als medemens en staan open voor verschillende geloofsvisies.

Een ander veld is dat van ‘leren’ en ‘goed doen voor een ander’. Gemeenteleden in dit veld zijn op zoek naar antwoorden op geloofsvragen, houden van Opwekking, komen graag samen op kringen of activiteiten en zijn zoekend in hun geloofstaal en Godsbeeld. Veel tieners en mensen die (opnieuw) met het geloof in aanraking komen, herkennen zich in dit veld.

Bijeenkomsten

In totaal zijn er acht velden. En natuurlijk is dit niet toereikend, maar aan de hand van ons overzicht kwamen we tot prachtige gesprekken en inzichten. Tot nu toe werden er acht bijeenkomsten georganiseerd, op ochtenden, middagen en avonden. Gemeenteleden  konden naar één van die bijeenkomsten toe.

De bijeenkomst begon met een vragenlijst met negen vragen, die ieder voor zichzelf invulde. De eerste vraag was: ‘Wat is je lievelingskleur?’ De volgende vragen gingen meer de diepte in, zo was er een vraag over hoe je geloof veranderd is door de jaren heen. Een vraag over muziekvoorkeur in de liturgie en een vraag over het letterlijk, symbolisch of mystiek lezen van de Bijbel.

Na een voorstelrondje, waarin iedereen zijn lievelingskleur deelde, was de conclusie – elke  keer weer – dat we alleen op basis van onze lievelingskleuren al behoorlijk veelkleurig zijn!

Daarna was er tijd om in tweetallen het formulier te bespreken. Daarbij werd iedereen uitgenodigd dit te doen met iemand, die ze nog niet (goed) kenden.

Prachtige bijeenkomsten, die voor verbondenheid hebben gezorgd

Er volgde een Bijbelse inleiding op ‘veelkleurig geloven’ en geloofsveranderingen door levens- en geloofservaringen.

Daarna bekeken we de geloofsvelden, bespraken ze en gingen hierover verder in gesprek in kleine groepjes. Wat roept het op? In welk veld zit jij op dit moment? Welke velden herken je, omdat je daar ook een levensperiode in hebt vertoefd? Welke velden ken je (nog) niet?

De bijeenkomsten telden 10 tot 20 deelnemers. Stuk voor stuk waren het prachtige bijeenkomsten, die voor verbondenheid hebben gezorgd. Het is niet zo, dat er nooit meer gemopperd wordt over bepaalde liederen, die worden gezongen. Maar we hopen op meer onderling begrip én onderlinge nieuwsgierigheid.