Wat in Nederland nog toekomstmuziek lijkt, is in Vlaanderen al enkele jaren realiteit: elk bisdom heeft er een eigen aanspreekpunt ‘Homoseksualiteit en Geloof’. Het initiatief kwam in 2022 van de Vlaamse bisschoppen, als onderdeel van hun streven naar een gastvrije kerk waarin niemand wordt uitgesloten. Maar hoeveel ruimte is er werkelijk voor LHBTQI+ gelovigen binnen de katholieke kerk? Met welke vragen en worstelingen kloppen zij aan? Hoe verhoudt de pastorale praktijk zich tot de officiële kerkleer, en wat gebeurt er wanneer die twee botsen? Kelly Keasberry sprak met Saskia van den Kieboom.

Deze ‘Aan de slag’ sluit aan bij de vorige twee nummers van Ouderlingenblad. Het juninummer had als thema ‘Help/hoera – we geloven verschillend!’ en in het zomernummer stond ‘Vieren en beleven’ centraal, beide rond de diversiteit in veel gemeenten. Daarom hier drie ideeën uit de praktijk om die diversiteit in te zetten: in een zangdienst, bij ‘blind-koffiedrinken’ en via de kerkapp als kennismakingsmiddel.

Ook voor de jongste kinderen zijn er ‘afgestemde’ vieringen. Ze kunnen er niet alleen zijn, dus worden (groot)ouders uitgenodigd. Maar het gaat vooral om die kleintjes, alle aandacht, vormen en belevingen in de dienst zijn voor hén bedoeld.

Nog weer een andere loot aan de veelkleurige boom is de kliederkerk. Een vorm van vieren met kinderen van 0 tot 16, actief en creatief rond een Bijbelgedeelte. In gemeenten met kinderen in de kerk zijn ze er vast al – anders gewoon beginnen, dan komen de kleintjes vanzelf..!

Afgelopen jaar mocht ik als predikant voorgaan in een kerkdienst op de landelijke dag van de ChristenQueer-beweging. Het thema van de viering was ‘Je hoort erbij’. De viering raakte me: de onderlinge verbondenheid, de warmte en de vreugde.

Beseffen we wel dat er mensen zijn die last hebben van wat in kerkdiensten (en daar niet alleen natuurlijk) allemaal te zien, te horen, te voelen en te begrijpen is..? Gevoelig, soms hypergevoelig voor prikkels. Daarom zijn er ook prikkelarme vieringen.

Geen onbekende in de veelkleurigheid: in vrijwel elke gemeente worden jeugddiensten gehouden. Voor en door jongeren, apart of samen met de hele gemeente. Wat zijn de voor- en nadelen van hoe we dat doen? Kan het ook anders? Beter misschien?

De protestantse kerkdiensten zijn vooral wóórddiensten. We lezen, zingen en luisteren naar wat gezegd wordt en geschreven staat. Voor mensen die niet kunnen horen, zal een kerkdienst lastig, misschien wel vreselijk zijn… Daarom worden ook kerkdiensten speciaal voor doven gehouden. Met een doventolk of een dove dovenpastor.

Na alle theorie en algemene beschouwingen over ‘geloofsdiversiteit’, wordt het tijd er onze gemeente mee in te gaan. Hoe ervaren onze gemeenteleden de diversiteit, en vooral: welke plek geven ze zichzelf in die verscheidenheid? Hoe beïnvloedt dat hun kijk op het geheel, op keuzes en beslissingen die aan de orde zijn, enzovoort? In deze bijdrage het verhaal van de Protestantse Gemeente Leusden.