Ik begin graag met wat in de klassieke retorica een captatio benevolentiae wordt genoemd (een poging om de gesprekspartner gunstig te stemmen), al sluit ik niet uit dat sommige anderen hier aanwezig het als een offensio of zelfs als een σκάνδαλον zullen opvatten.1 We zullen zien. Laat ik dus meteen maar met de deur in huis vallen en zeggen dat ik aangenaam verrast was door de ontknoping aan het einde van het boek – die terloopse maar toch niet mis te verstane kritische opmerkingen die je over het concilie van Nicea maakt.

Arie Zwiep reageert op het boek Geestspraak van Henk van den Belt. In zijn reactie benadrukt Zwiep het belang van het stellen van vragen en het bijstellen van inzichten.

Dat de filosofische hermeneutiek van Hans-Georg Gadamer van eminent belang is voor theologie en Bijbelwetenschap, staat buiten kijf. Dankzij Gadamer zijn we verrijkt met inzichten die het lezen van de Bijbel en de theologie beslissend hebben beïnvloed. En wat mij betreft ten goede. De dissertatie van Matthias Baum, verdedigd aan de universiteit van Heidelberg, probeert de verbinding tussen de hermeneutiek van Gadamer en de christelijke (systematische) theologie nog uitdrukkelijker te leggen.

Niet toe te geven aan de zelfzuchtige verlangens, die uw ziel in gevaar brengen… – 1 Petrus 2:11 (NBV) Bijbelteksten kunnen in de loop van de tijd soms een eigen […]

In Judas der Ertz-Schelm – het meest uitvoerige werk dat ooit over Judas Iskariot is geschreven – verzamelde Abraham a Sancta Clara – een beroemd zeventiende-eeuws prediker aan het keizerlijk hof te Wenen – alle legendes over Judas die er in de loop der tijd waren ontstaan.

Met de typisch protestantse nadruk op het Woord – vaak wordt dan bedoeld: het geschreven Woord, de Bijbel – kunnen veel hedendaagse lezers niet meer zo uit de voeten: ‘Ik ben geen lezer, teksten zijn aan mij niet besteed’.1 Soms wordt gedacht dat dat vroeger anders was en dat christenen vanaf het eerste uur fervente Bijbellezers waren; of dat het lezen van teksten toen minder urgent was omdat de verhalen mondeling werden doorgegeven en men bo-vendien over een fenomenaal geheugen beschikte.

Het prestigieuze Institut für Neutestamentliche Textforschung in Münster – hofleverancier van ons Griekse Nieuwe Testament – beschikt sinds enige tijd over een imposante database van bijna 6000 conjecturen op de Griekse tekst van het Nieuwe Testament.1 Een conjectuur is, simpel gezegd, een voorstel tot aanpassing van de grondtekst die niet door handschriften wordt onder-steund.

Bij verwarring over woorden kun je steun zoeken in de hermeneutiek. Hermeneutiek gaat immers over lezen, verklaren en interpreteren: alles wat er gebeurt tussen tekst en lezer. Maar wat als hermeneutiek zelf een verwarrend woord blijkt?

De rol van engelen in de brief aan de Hebreeën In het Nieuwe Testament vinden we een aantal concentraties van teksten waarin engelen een rol spelen, namelijk in de vier […]