We hebben feitelijk nog geen goed beeld van wat de corona-crisis met ons doet. Dat geldt ook voor de kerkdiensten. Wat wel duidelijk is, is dat we digitaal uitgezwermd zijn. Trouw aan de eigen vieringen is zwaar onder druk komen te staan. Ouders met tieners kijken naar de interactieve BEAM kerkdienst om 11 uur op NPO 2 en YouTube, anderen kijken naar de uitzendingen van megakerken als Mozaïek 0318. Weer anderen gaan terug naar hun oude gemeente van voor hun verhuizing. Velen kijken ook niet of niet meer. De digitalisering van het leven van het afgelopen jaar heeft ons meer en meer tot mensen met keuzevrijheid gemaakt. ‘Shoppen’ is daarmee vrijwel onontkoombaar geworden.

Toen mijn boek Oefenruimte verscheen in 2013, gaf ik een exemplaar aan een tante. Met haar had ik vaak gesprekken over kerk en geloof. Een van de paragraaftitels in het boek was de vraag die ook boven deze column staat. Zodra ze deze vraag zag in de inhoudsopgave, had het boek voor haar afgedaan. Tucht was een woord dat haar terugbracht naar de onbarmhartige kerk van vroeger en daar wilde ze niets meer mee te maken hebben. Ik weet niet of ze het boek ooit nog gelezen heeft.

Het maken van een (goede) preek is een zeer arbeidsintensief proces dat ettelijke uren kost. Elke week een goede preek afleveren is ook nauwelijks mogelijk.Sake StoppelsElke week publiceert Theologie.nl een […]

Het maken van een (goede) preek is een zeer arbeidsintensief proces dat ettelijke uren kost. Elke week een goede preek afleveren is ook nauwelijks mogelijk.Sake StoppelsElke week publiceert Theologie.nl een […]

Het maken van een (goede) preek is een zeer arbeidsintensief proces dat ettelijke uren kost. Elke week een goede preek afleveren is ook nauwelijks mogelijk.Sake StoppelsElke week publiceert Theologie.nl een […]

Als je in missionaire publicaties de registers er op naslaat, vind je het trefwoord ‘macht’ of ‘power’ eigenlijk niet. Mijn rondgang langs min of meer recente missiologische studies liet me op dit punt met lege handen achter. Dat is een prikkelend gegeven.

Als afsluiting van onze serie ‘Pionieren’ en ook vanuit het synodale gesprek over de landelijke ervaringen met pioniersplekken, hier een beschouwing over ‘wat levert het op en wat leren we ervan?’

Het vertrouwde bijbellezen aan de (protestantse) tafel na de maaltijd gebeurt veelal niet meer. Toch is de Bijbel volop in de belangstelling. De vraag dringt zich op of die ook gelézen wordt, en zo ja, hoe dan? Welke betekenis heeft dat oude boek in onze levens en deze wereld?

Zes benaderingen hebben we voorbij zien komen in dit nummer. Ze verschillen, maar we zien ook zeker overeenkomsten en verwante geluiden. In dit slotartikel proberen we een paar lijnen en uitdagingen weer te geven.