De geboorte van de morgenster
‘Bloemen zijn de voetstappen van God’, schreef iemand ooit. ‘s Nachts zijn die zelden te zien, maar dan zijn er de sterren. Sterren vormen het voetspoor van God in de nacht.
‘Bloemen zijn de voetstappen van God’, schreef iemand ooit. ‘s Nachts zijn die zelden te zien, maar dan zijn er de sterren. Sterren vormen het voetspoor van God in de nacht.
Een engel had Jozef en Maria gewaarschuwd dat Herodes alle kleine jongetjes in Betlehem wilde doden. Daarom zadelde Jozef een ezel voor Maria en de kleine Jezus en vluchtte de heilige familie richting Egypte. De tocht voerde door de woestijn en Jozef vreesde de gevaren van dat onherbergzame gebied, maar Maria was niet bang. Terwijl ze uitrustten onder een vijgenboom, stak Jezus zijn kleine handjes omhoog, waarop de vijgenboom zijn takken naar beneden boog en zijn vruchten liet plukken. ’s Nachts, toen er een gure wind waaide in de woestijn, maakten de bomen met hun takken een tent die bescherming bood tegen de kou.
Het was droog rond het dorp aan het meer. De landerijen waren geel gekleurd. De weilanden zouden in dit seizoen groen van het gras moeten zijn, maar het gras was nu droog en dor. Soms verschenen er donkere, veelbelovende wolken aan de horizon. Zwaar en laaghangend kwamen ze aandrijven over het meer. Maar door een of andere oorzaak regenden de wolken zich daar al leeg en niet boven het land. Het was alsof ze door een onzichtbare hand ervan werden weerhouden het land te bereiken.
Toen Willibrord aankwam op de kust die nu de Nederlandse kust is en de bewoners ontmoette, kreeg hij medelijden met hen. Ze streden een wanhopige strijd tegen de onstuimige en onberekenbare zee. Bij elke storm stroomde de zee het land binnen en verwoestte landerijen, huizen en bezit. Niet weinigen vonden de dood in het kille water. Nadat Willibrord de verhalen over hun ellendige leven had aangehoord, liep hij naar de zee. Langs de vloedlijn trok hij een streep en sprak het water toe: ‘In de naam van Jezus, hier ligt voortaan je grens.’ Terwijl hij langs de vloedlijn liep, ontstonden er onder zijn voetstappen duinen.
Een van de bekendste bijbelverhalen waarin de ezel een rol speelt, is dat van de intocht van Jezus in Jeruzalem, kort voor zijn sterven. Is het toeval dat Jezus hier op een ezel rijdt?
‘Ik sla mijn ogen op naar de bergen…’ Zo begint Psalm 121. Het is een pelgrimslied. Het werd gezongen tijdens de reis naar de belangrijkste bedevaartsplaats in het Joodse land: […]
Ik kwam graag bij hem. Zijn huisje stond een eindje buiten het dorp en ook een eindje buiten de tijd. De stoelen, tafels en kasten waren hem in zijn lange […]
‘Tot jullie die naar mij luisteren zeg ik: heb je vijanden lief, wees goed voor wie jullie haten, zegen wie jullie vervloeken, bid voor wie jullie slecht behandelen.’ Dat zegt Jezus tegen zijn leerlingen. Wat zou hij daarmee bedoelen?
Als we het verhaal van Pasen horen, beginnen we vaak moeilijk te kijken. Jezus die opstond uit de dood. Het graf kon hem niet houden. U hebt gelijk als u […]