Wat doe ik in Godsnaam?
Een subjectieve verkenning Dat in Nederland de kerkelijke gemeenschap langzaam maar zeker in een minderheidspositie komt te verkeren, is geen nieuws meer. Weliswaar maakt het enig verschil of men kijkt naar formeel […]
Een subjectieve verkenning Dat in Nederland de kerkelijke gemeenschap langzaam maar zeker in een minderheidspositie komt te verkeren, is geen nieuws meer. Weliswaar maakt het enig verschil of men kijkt naar formeel […]
Wat zou mijn vader hiervan denken? Af en toe vraag ik het me af. Soms denk ik: hij zou zijn hoofd schudden. Maar meestal weet ik het gewoon niet. Hij […]
De centrale stelling van deze bijdrage is: de weduwe in Markus 12,41-44 handelt volgens Jezus subversief als ze haar hele levensonderhoud in de offerkist doet, of op een andere manier aan de Tempel toevertrouwt.1 Ze is geen vroom voorbeeld van godsvertrouwen, ze is geen paradigma van discipelschap of echte devotie2 en ze is geen christologische chiffre3.
K.H. Miskotte stelt in het derde hoofdstuk van zijn Bijbels ABC, Naam: ‘Naam is openbaring’. Vervolgens in hoofdstuk 4, Godsnamen: ‘De Naam heeft zijn wortel in één Godsnaam. Het is de naam JHWH, het beste weer te geven als “Ik zal bij u zijn, zoals ik bij u zal zijn” (Exodus 3:14). En daarna: ‘De Naam heeft gestalte aangenomen in een mensenleven; een heel mensenleven is restloos tot openbaring geworden.
Over de rol van werk in de moderne samenleving Wat doe jij voor werk? Wie in de middeleeuwen een vreemdeling ontmoette, categoriseerde deze veelal in termen van de stand waartoe […]
Merold Westphal over ontotheologie en transcendentie[1] Who comes after the God of metaphysics, after the critique of ontotheology?, Merold Westphal,[2]Overcoming Onto-theology. Toward a Postmodern Christian Faith. New York: Fordham University[3]Press […]
Een profetisch perspectief op heilige strijd Inleiding Het meest intrigerende aspect van De Graafs boek Heilige strijd is precies het aspect dat de titel heeft gehaald, namelijk ‘heilige strijd’. Waar […]
Het meest intrigerende aspect van De Graafs boek Heilige strijd is precies het aspect dat de titel heeft gehaald, namelijk ‘heilige strijd’.1 Waar haalt een terrorisme-expert in tijden van religieus gemotiveerd extremistisch geweld de euvele moed vandaan op te roepen tot een heilige strijd?
Vorig jaar verscheen in Kerk en Theologie een artikel van Marco Rotman over de plaats van het optreden van Johannes de Doper.1 Het ging daar meer concreet om een narratieve analyse van het geografische kader waarin dit optreden in de context van de verschillende evangeliën wordt gesitueerd. Mijn bijdrage gaat eveneens over de figuur van Johannes de Doper, maar heeft een andere insteek. De vraag die hier centraal staat is hoe Johannes wordt verbeeld.