Christus opnieuw gekruisigd (Heb. 6: 4-6) of: hoe schijnproblemen en misverstanden kunnen inspireren tot waardevolle theologische gedachten

Schulte Nordholt, Pascal en Kazantzakis? In het nieuwe Liedboek staat onder nummer 561 een lied van Jan Willem Schulte Nordholt (1920-1995): ‘O liefde die verborgen zijt’.1 De tweede en derde strofe van dit lied luiden als volgt: Hoe achtloos in ons midden wordt het kostbaar mensenbloed gestort en in het onbarmhartig licht het kruis des Heren opgericht. De minsten van de mensen zijn daar uitgestrekt in angst en pijn. Tot aan het eind der wereld lijdt Christus in hun verlatenheid. Zelf zegt de dichter, dat hij dit lied heeft gecomponeerd ‘zonder directe aanleiding … gewoon als dagelijkse krantenlezer’ met in