None

Cocky Drost over verloren tijd en leven in het nu – met God!

Cocky Drost vertelt in Tijd, waar blijf je over haar persoonlijke zoektocht naar betekenis in de tijd. De tijd is een lastig begrip. Wat neem jij mee uit jouw verleden – hoe laat je sommige dingen los – en wat doe jij met je toekomstdromen? Het leven is kort, hoe haal je eruit wat erin zit? Vandaag stellen we Cocky vier vragen.

Waarom heb je dit boek geschreven?

Vorig jaar is de lieve man van mijn zusje overleden. Hij was pas 38. Dat zet je sowieso wel even stil. Ik realiseerde me: hij is nu uit onze tijd, in een ander universum, zonder tijd. Wat doe ik eigenlijk met mijn tijd? En wat is tijd? Al mijmerend bedacht ik om te schrijven over de drie tijdsduidingen die wij kennen: je vroeger, je later en je nu. Want we worden nogal opgejaagd om vooral in het nu te leven, er uit te halen wat erin zit, maar kan dat eigenlijk wel? Ga je dan niet voorbij aan het mooie van het alledaagse? En moet dat altijd wel groots en meeslepend zijn?

Volgens mij dus niet.
Nu ik ouder word (en nog steeds heel jong ben hoor!), merk ik dat de dingen die ik vroeger belangrijk dacht te vinden, nu veel minder belangrijk zijn. Dat komt natuurlijk door het voortschrijdend inzicht dat de tijd me heeft gegeven, maar ook doordat ik bij mijn zwager zag wat er echt toe doet. Liefde. Verbinding. Vertrouwen. Geloof.

Je schrijft over ‘leven in het nu’. Wat is je belangrijkste advies voor wie daar moeite mee heeft?

Leven in het nu is helemaal niet zo hoogdravend als het klinkt. Alles wat je doet, doet ertoe. Alles wat je meemaakte, heeft je gemaakt tot wie je nu bent en zult zijn. Het kan je helpen om het leven wat lichter te nemen. Niet alleen de grootse en belangrijke dingen tellen. Integendeel. Leven in het nu is ontvangen van wat je toekomt. De kunst is om alles wat jij als ‘gemoet’ ervaart om te buigen in iets wat je zelf wilt. Dat betekent niet dat je het ook leuk moet vinden of dat het je subiet een gelukkig gevoel moet geven. Het betekent ook dat je na moet denken over de langere termijn. Over wat wijs is, wat goed is, voor jou, voor je omgeving. En dat heeft weer alles te maken met autonomie.

Autonoom zijn is een proces, iets waar je een leven lang leerling in blijft. Maar ook dat mag je rust geven. Je hebt eigenlijk een leven lang de tijd om te ontdekken wat dat is, dat leven in het nu.

Terugkijken op wie jij was als twintiger gaat gepaard met lichte spijtgevoelens, schrijf je. Hoe heb je die onvrede overwonnen?

Omdat ik me realiseer: zonder mijn vroeger was dit nooit mijn nu. Dat betekent niet dat die spijt er nooit meer is. Dat die onvrede er nooit meer is. Maar ik weet dat álles bij heeft gedragen aan mijn nu. Natuurlijk heb ik zelf de verantwoordelijkheid over mijn nu. Over wat ik doe met mijn onvrede of met mijn pijnpunten. En ik kan ze ook niet wegstoppen. En dat hoeft ook niet. Die wetenschap geeft heel veel rust.

Hoe combineer je ‘leven in het nu’ met ‘leven in Gods Koninkrijk’?

Hoe niet eigenlijk? Maar serieus: dat wij leven betekent dat we onderhevig zijn aan de tijd. Dat we mogen leven in de tijd die ons is gegeven. Niet om er alles uit te halen wat erin zit – alsjeblieft niet zeg – maar wel om te genieten, te ploeteren, lief te hebben, te bouwen, te omhelzen… Alles wat Salomo beschrijft in zijn redenatie in Prediker 3. Dat is leven in het nu. Leven in de tijd.

Over Tijd waar blijf je

Drs. Cocky Drost- de Wit (1981) studeerde Ontwikkelingspsychologie aan de Universiteit van Utrecht en is sinds 2011 werkzaam als relatiecoach. Daarnaast is ze ook muzikant; samen met haar zussen gaat ze dit najaar op tour als Filiae. Ze heeft een bewogen tijd ahter de rug waarin haar zwager overleed, iets wat haar er extra bewust van heeft gemaakt van hoe betrekkelijk de tijd van leven is. https://www.cockydrost.nl/

Bestel hier