None

Elise Brouwer: 'Ik ben niet geschikt voor dit leven.'

Auteur Elise Brouwer gaf een interview aan eva.eo.nl, dit interview is gehouden na aanleiding van haar boek Woestijnregen. Lees een deel van dit interview hier.

“Ik voelde alleen maar zwartheid, leegte en hopeloosheid. Een eindeloze donkere tunnel, waar geen licht doorheen komt,” vertelt Elise Brouwer (32). Eind 2013 raakte ze in een depressie.

Elise: “Ik worstelde heel erg met een fysiek probleem: hyperhidrosis. Dat betekent dat je overmatig zweet. Ik had altijd grote zweetplekken onder mijn armen, die ik verstopte met dikke lagen kleding of met donkere kleding. Ik schaamde mij hier enorm voor. Elke seconde van de dag moest ik eraan denken. Ik zat er zo erg mee, dat ik dacht: misschien moet ik maar gewoon stoppen met leven, want dit gaat gewoon niet meer zo. Toen deze gedachte bij me opkwam, wist ik dat ik hier iets mee moest doen en ben ik na een huisartsbezoek in therapie gegaan.

ONVERWERKTE EMOTIES

Met mijn moeder heb ik gebeld over de hyperhidrosis. Terwijl mijn ouders en ik normaal gesproken niet over onze gevoelens praten. Toen ik dat voor het eerst deed, volgden er veel gesprekken over mijn jeugd. Er ging een soort van beerput open. Als kind heb ik bijvoorbeeld een aantal zelfmoorden meegemaakt van docenten en daar kon ik vroeger niet over praten. Ik had ze weggestopt. Ik was dus al vrij somber door die hyperhidrosis en toen kwamen al die onverwerkte emoties uit mijn jeugd er ook nog bij. Alles bij elkaar maakte het erg zwaar.