Het bidden van de kruisweg is meer dan een geloofsoefening.
Het kan goed en indrukwekkend zijn om de kruisweg langs de 14 staties in een kerk te doen zoals het hoort. Vaak is het wat formeel, als iets wat nou eenmaal zo gaat volgens vaste regels en rituelen die we volgen. Met nauwelijks tijd en ruimte voor persoonlijk gebed en wat stilte. Soms is er ook nog wat moralisme bij met vragen bijvoorbeeld of jij wel genoeg anderen helpt als zij vallen. Soms zijn er veel hardop gezegde vanzelfsprekende gebeden en gezangen. Een geloofsoefening die we nou eenmaal zo doen of deden.
Het bidden van de kruisweg vraagt vooral om innige innerlijke betrokkenheid bij de lijdensweg van Jezus. Met alsjeblieft wat ruimte voor stilte. Geen leegtestilte, want juist bewogen en betrokken. Om te horen wat Jezus zelf tot ons wil zeggen als wij zijn weg willen volgen. Ook in verband met onze eigen pijn, ieder kent dat wel. Zieken of gezonden, we hebben allemaal onze wonden. Van daaruit in de goede verbondenheid met alle pijn van de wereld, die hier op deze kruisweg wordt gedragen, zoals al onze gebrokenheid.
In deze relatie kijkt Jezus ieder van ons persoonlijk aan en is met onze levensweg begaan. Veel te intiem voor formaliteiten alleen. Na en naast de kerkelijke plechtigheden zou je nog eens alleen de kruisweg willen bidden, in stilte willen volgen wat daar toen en ook hier en nu gebeurt. Dat stil volgen en biddden kan natuurlijk altijd, het hele jaar door maar bijzonder in de veertigdagentijd voor Pasen. Verwonderd over dat wonder. Om stil te overwegen wat deze kruisweg nu voor ons betekent.
Godsliefde zo nabij in deze lijdensweg? Die al onze wonden draagt? Is dat echt waar? Het is tenminste ook voor gelovigen nooit een ogenblik vanzelfsprekend. Stille overweging met persoonlijk gebed kan de relatie met Christus en het kerkelijk geloof verdiepen. Enkele heldere teksten kunnen helpen om betekenis te vinden. Om moed en vertrouwen. En geestkracht voor de kruisweg van ons leven, voor heel onze levensweg. In liefdevolle verbondenheid met allen, in het licht van Christus.
Mogen we zo ook dit jaar weer de kruisweg van Jezus overwegen.
Agnes Hoffschulte
pastoraal theologe
Deventer, 5 april 2019.
De Kruisweg
In De kruisweg van Agnes Hoffschulte volgen we Jezus op zijn weg naar het kruis. 14 keer staan we stil bij een statie van zijn lijdensweg. Verlaten door God, verraden door Judas en verloochend door Petrus, veroordeeld door Pilatus, vernederd en geslagen. Op weg naar Golgota bezwijkt hij onder de last van het kruis. Agnes Hoffschulte schreef bij deze staties pastorale teksten die geschikt zijn voor gesprekken met ernstig zieke en stervende mensen. Sobere, fijngevoelige teksten die de kwetsbaarheid van het eindige leven zoekend onder woorden brengen. De korte overwegingen en gebeden vormen een brug van ontmoeting tussen leven en naderende dood.
