Systematische theologie
Vertel eens iets over jezelf: wie ben je? Wat doe je in het leven naast schrijven van boeken? Wat inspireert jou in het leven? Ik ben sinds 2015 emeritus professor […]
Met interesse las ik het drieluik van ‘eindtijdtheoloog’ Steven Poot over de eindtijdverwachting in de christelijke traditie en aanzetten tot een hedendaagse eschatologie. Dat een gezonde eschatologie gericht dient te zijn op God, Christus en de naaste, waarbij allen recht wordt gedaan; ik kan het alleen maar volmondig beamen. Er wordt veel onzin op dit gebied uitgekraamd, dus een kritische blik van jongere én volwassene kan zeker geen kwaad.
Pasen. Christus heeft de machten van de dood overwonnen. Hij heeft alle macht in de hemel en op de aarde gekregen. Ik kijk naar het nieuws. Waar gaat Pasen eigenlijk over? De moed om te geloven maar opgeven? Ook het Nieuwe Testament is niet zo eenduidig. Juist dat geeft ons hoop.
Het is niet gemakkelijk om in tijden van oorlog vast te houden aan heilige principes. Kun je vanuit christelijk perspectief nog wel met goed fatsoen spreken over pacifisme en geweldloosheid? Wordt je niet door de werkelijkheid leugen gestraft? Ondanks alles wil ik als theoloog toch vasthouden aan wat heilig voor mij is: de andere wang en de liefde voor de vijand, al kan je daar best hoofdpijn van krijgen.
Jezus is onschuldig terechtgesteld na een schijnproces. Dat is de algemene opvatting over zijn dood. Maar je kunt er ook anders naar kijken: het is helemaal terecht dat Hij gedood werd. De hogepriester Kajafas had gelijk.
Het verhaal van de wijze en dwaze maagden is in het eschatologisch lamplicht vaak de spreekwoordelijke olie op het vuur van eindtijdgesprekken. Is de wijze maagd degene die blijft wachten op haar Bruidegom of juist die allang weer geniet van de goddelijke rust? Is de dwaze maagd degene die gestopt is met geloven of zij die blijft geloven in Bruiloft-voorspellingen die keer op keer onwaar blijken te zijn? Wat is de juiste eschatologie en wat moet je daar als 21e-eeuwse gelovige mee?
Daniël en de leeuwenkuil, de vrienden in de vuuroven, het schrijven op de muur. Beelden, beesten en wereldrijken. Het boek Daniël verhaalt gebeurtenissen en gaat halverwege over op vergezichten en profetieën die mensen duizenden jaren geboeid en geïnterpreteerd hebben. Het boek houdt de gemoederen ook nu nog bezig en wordt veel gebruikt om gebeurtenissen in onze tijd te duiden. Maar, waar komt het boek vandaan en hoe werden deze geschriften gebruikt in de tijd van Jezus?
Al sinds het begin van haar bestaan flirt de mensheid met haar einde en met het einde van de wereld. In tijden van rampen – en ook in de huidige pandemie – zien we het flirten voor vele gelovigen en niet-gelovigen een structurele relatie worden die niet snel meer zal worden losgelaten. Wat zien we terug van ‘het einde van de wereld’ in de theologie? En welke plek neemt de eindtijd in, in christelijk geloof?
Sociale media en digitalisering in het algemeen zijn niet meer weg te denken uit ons leven. Wij leven in afhankelijkheid van digitale technologie. Hoe kijken we aan tegen digitalisering, en het gebruik van algoritmes in het bepalen van ons leven?
