In dit themanummer ook een artikel over nascholing van predikanten en kerkelijk werkers – vooral omdat de kerkenraad én de gemeente daarover ook goed geïnformeerd moeten zijn. Zij mogen (moeten?) meedenken, meebeslissen, mogelijk maken… enz.

‘Zo leuk’, vertelde een vriendin me tijdens een wandeling, ‘ik kijk de laatste tijd vaak een kerkdienst en daar kun je tijdens de preek met je smartphone meedoen. Je kunt dan reageren op een stelling, of een vraag stellen aan de voorganger. Je vraag of opmerking verschijnt gelijk in beeld en de voorganger, maar ook anderen kunnen erop reageren. Heel gaaf, zo word ik echt bij de dienst betrokken en ga ik er veel meer over nadenken. Doe jij dat ook al?’ De kerkdienst… is die een eredienst of een happening? En is het een dilemma, de keuze voor één van de twee, of kunnen de twee ook samen gaan?

In veel gemeentes zijn naast ambtsdragers ook andere vrijwilligers aan het werk. Ze lijken soms zelfs hetzelfde te doen… Wat zijn (ten diepste) de verschillen en hoe worden die zichtbaar bij de bevestiging?

Toen mijn boek Oefenruimte verscheen in 2013, gaf ik een exemplaar aan een tante. Met haar had ik vaak gesprekken over kerk en geloof. Een van de paragraaftitels in het boek was de vraag die ook boven deze column staat. Zodra ze deze vraag zag in de inhoudsopgave, had het boek voor haar afgedaan. Tucht was een woord dat haar terugbracht naar de onbarmhartige kerk van vroeger en daar wilde ze niets meer mee te maken hebben. Ik weet niet of ze het boek ooit nog gelezen heeft.

Een gebroken tegeltje, een kringloopwinkel en een kapperszaak… hoe helder en duidelijk, niet mis te verstaan, wordt hier een beeld geschetst van onze tijd, van kerk en geloof, van ons […]

Nieuwe ontwikkelingen in het denken over grensoverschrijdend gedrag De Me Too-beweging en de kerken Op 11 maart 2020 heeft een rechter uit New York de bekende filmproducent Harvey Weinstein een […]

Twintig jaar geleden had ik eens een gesprek met een van mijn geestelijke mentoren, afkomstig uit dezelfde kerkelijke traditie als ikzelf: de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Het gesprek ging over de […]

De heruitgave van het Verzameld Werk van A.A. Van Ruler is bezig te ver-schijnen, compleet met annotaties, die wezenlijk bijdragen tot een goed ver-staan van deze grote en markante theoloog.1 Recent verscheen het deel rond kerkrecht, kerkorde en ambt. De meest typerende uitspraak die ik van Van Ruler ken, is die van het ecclesiologische karretje. Telkens weet hij kerk en ambt te relativeren door te zeggen: “De kerk is niet meer dan het karretje, waarop het Woord van God zich door de eeuwen en de volkeren op aarde beweegt” (290, 465, 473).

De Kerkorde van de Protestantse Kerk is gewijzigd. Per 1 mei werden de classes samengevoegd tot 11 grote, per 1 september worden daar 11 classispredikanten aan toegevoegd. Wat wordt hun taak en bevoegdheid? Wat merken gemeenten daarvan? En de predikanten en kerkelijk werkers? Eén van hen legt het uit…