Een waarlijk Shakespeariaans koningsdrama is het wat we de komende weken lezen: het tragische relaas van de nadagen van Israëls eerste koning Saul, gesteld tegenover de komst van zijn opvolger David. Aan spanning en intrige geen gebrek in dit toneelstuk, waarvan deze zondag zich het eerste bedrijf afspeelt.
In het verhaal over Sodom balanceert een hele gemeenschap op het scherp van de snede. De Sodomieten hebben met elkaar een levensstijl opgebouwd die andersdenkenden en -handelenden uitsluit, controleert en beknot. Er is al geen totalitaire overheid meer die de bevolking onderdrukt, maar de bevolking zelf bestaat uit daders en slachtoffers; onrecht is tot recht verheven.
Op donderdag 11 november 2021 hield ik in Utrecht de navolgende lezing over de situatie van de Protestantse Kerk in Nederland in het licht van de besluiten van de synode van Emden in 1571. Vooraf gingen twee lezingen: de ene van dr. Albert de Lange over de synode van Emden en de keuzes die daar gemaakt werden, de andere van dr. Gert van Klinken over de receptie van de Emder synode in de kring van de afgescheidenen (van 1834).
De spectaculaire ontwikkeling van wetenschap en technologie heeft niet alleen veel zegeningen gebracht, maar ook krachten die een bedreiging vormen voor het voortbestaan van de mensheid. Leidinggevenden in politiek, economie, […]
Marguerite Soeteman-Reijnen, voorzitter van Topvrouwen.nl, is geïnteresseerd in het leiden van veranderingen. ‘Transitie in leiderschap heeft vooral te maken met aanspreekbaar blijven, zaken bespreekbaar houden en kijken of je als leider je aanpak en invalshoek dient te heroverwegen.’
Voor u ligt het derde nummer in de jaargang: in transitie. We zijn de jaargang begonnen met persoonlijke transitie en vervolgden met transitie in gemeenschap. In dit nummer gaat het over transitie in leiderschap. Het laatste nummer gaat over een thema uit de oosterse kerk: theosis.
Toen Willibrord aankwam op de kust die nu de Nederlandse kust is en de bewoners ontmoette, kreeg hij medelijden met hen. Ze streden een wanhopige strijd tegen de onstuimige en onberekenbare zee. Bij elke storm stroomde de zee het land binnen en verwoestte landerijen, huizen en bezit. Niet weinigen vonden de dood in het kille water. Nadat Willibrord de verhalen over hun ellendige leven had aangehoord, liep hij naar de zee. Langs de vloedlijn trok hij een streep en sprak het water toe: ‘In de naam van Jezus, hier ligt voortaan je grens.’ Terwijl hij langs de vloedlijn liep, ontstonden er onder zijn voetstappen duinen.
‘In de Bijbel staat dat…’. Als iemand zó begint, moet je doorgaans opletten. Want het risico is groot dat de Bijbel het doorslaggevende argument moet opleveren in een debat, in de trant van: ‘Zelfs God heeft mijn mening’. De Bijbel in het programma ‘U vraagt, wij draaien’. Kan het ook anders? Jazeker, maar dan moet je zorgvuldig lezen en niet zoeken naar teksten, maar naar Bijbelse lijnen. In de volgende bijdrage is een bescheiden poging gedaan.
Waarom zou je voor de aarde zorgen als die toch zal vergaan? Als God van plan is de aarde te vernietigen, is het dan zo’n probleem als we die ondergang nog wat bespoedigen? Voor een behoorlijk aantal mensen, vooral gelovigen van Amerikaanse fundamentalistische snit, zijn dit reële vragen. En hebben ze niet een punt? Want in tegenstelling tot wat de klimaatbeweging beweert is er in de Bijbelse traditie wel degelijk de hoop en verwachting dat er een nieuwe aarde, een ‘planeet B’ zal komen.
