De mensen op het eiland, midden in zee, hadden opvallend hoge schouders. Dat komt doordat ze zo vaak ophaalden. Altijd als er wat aan de hand was, haalden ze hun […]

Er was eens een mannetje. En als ik zeg ‘mannetje’, dan bedoel ik dus een klein mannetje. Hij was zo klein dat hij tegen alles opzag. Hij was overal bang […]

Ze leefden in de woestijn, in een hele droge woestijn. Het was er zo droog dat zelfs de zon dorst kreeg als hij ernaar keek. In die woestijn leefden een […]

‘Sprotsa’, sprak de Reuzenvogel triest. Hij schraapte lusteloos met zijn poten over de vloer van het hok. Zo’n hok, zo’n klein, verveloos hok, was toch niets voor hem, de Reuzenvogel? […]

Het eerste wat het rupsje hoorde, toen hij uit zijn eitje kroop, was: ‘Een lekker hapje!’ Het was de kraai, die al klaarstond om het rupsje op te eten. Het […]

Er was eens een mannetje, een klein mannetje, dat in het bos woonde. Dat is niet erg, maar wel dat hij veel last had van de dieren in dat bos. […]

Er was eens een zwart paard met een wit hart. Dat hebben de meeste zwarte paarden en daardoor zijn ze heel lief. Ze klagen niet als je op hen gaat […]

Er was eens een koning die doof was voor woorden. Nu vraag je je misschien af: ‘Hoorde hij dan helemaal niets?’ Maar dan ben je misschien ook een beetje doof. […]

Koning leeuw brulde vaak. Maar nu brulde hij om hulp en dat gebeurt niet vaak. Hij was vast komen te zitten in het net van een jager. ‘Help,’ brulde hij, […]