Daniël en de leeuwenkuil, de vrienden in de vuuroven, het schrijven op de muur. Beelden, beesten en wereldrijken. Het boek Daniël verhaalt gebeurtenissen en gaat halverwege over op vergezichten en profetieën die mensen duizenden jaren geboeid en geïnterpreteerd hebben. Het boek houdt de gemoederen ook nu nog bezig en wordt veel gebruikt om gebeurtenissen in onze tijd te duiden. Maar, waar komt het boek vandaan en hoe werden deze geschriften gebruikt in de tijd van Jezus?

In de afgelopen jaren is De Nieuwe Psalmberijming gegroeid van een kersverse website tot een compleet psalmboek. Onder de eerste lichting psalmen bevond zich Psalm 2. In de loop van de tijd hebben velen op deze berijming gereageerd. Onder meer kritische geluiden. De tekst is meer dan eens aangepast. Psalm 2 geeft een goed voorbeeld van de uitdagingen waar je als berijmer tegen aanloopt.

In de periode tussen Kerst en de veertigdagentijd wordt in de kerk meestal bijzondere aandacht geschonken aan het leven van Jezus. Er wordt gepreekt en verteld over verhalen uit de evangeliën. Wat heeft Jezus allemaal gedaan en wat betekent dat voor ons leven? Maar wat weten we eigenlijk over Jezus? Vrijwel niets!

Afgelopen weken hebben veel mensen dankzij Maartien Hutter kennis kunnen maken met het fenomeen kindertheologie. Al een tijdje is dat geen onbekende materie. Het mooie, en wellicht meest vernieuwende punt van kindertheologie, is dat het kind en diens vragen centraal staan. Daarmee sluit de kindertheologie aan bij de tijd waarin we leven.

De Bijbel is niet alleen een leesboek, maar ook een liederenboek. In het bijzonder de psalmen zijn vanouds dé liederenbundel van kerk en synagoge. De eeuwen door zijn ze op allerlei manieren gezongen en berijmd – zo blijken ze tijdloos en blijven ze bij de tijd. Ik heb als dichter mogen meewerken aan de meest recente berijming van alle 150 psalmen in het Nederlands, De Nieuwe Psalmberijming (uitg. KokBoekencentrum 2021).

Aan De Nieuwe Psalmberijming mocht ik twee psalmen bijdragen in de slotfase van het proces, psalm 86 en 121. Eerder was ik erbij betrokken als revisor: alle 150 psalmen kwamen langs en kregen mijn commentaren te verduren: ‘geslachten? Mag het generaties zijn? Luister naar de koning tijdens zijn 4 mei-lezing’,  ‘het rijm prijzen – eer bewijzen wordt sleets wanneer je het te vaak gebruikt’,  ‘de uil ligt niet, hij zit (nachtdier) -> zit ik te wachten’. Even vaak stond er ‘mooi!’ in de kantlijn.

Ik eindigde mijn eerdere blog (The Great Filter) met de vraag hoe een kerk op Mars eruit zou zien. Misschien denk je: dat is toch irreëel? Het is nog helemaal niet helder of er überhaupt ooit mensen op Mars zullen komen. Niet omdat het technisch gezien onmogelijk is, maar omdat de kosten ontzettend hoog zullen zijn, en er op onze planeet genoeg te doen is. Dus moeten we dat wel willen?

Al sinds het begin van haar bestaan flirt de mensheid met haar einde en met het einde van de wereld. In tijden van rampen – en ook in de huidige pandemie – zien we het flirten voor vele gelovigen en niet-gelovigen een structurele relatie worden die niet snel meer zal worden losgelaten. Wat zien we terug van ‘het einde van de wereld’ in de theologie? En welke plek neemt de eindtijd in, in christelijk geloof?

Aan onze schutting hangt al jaren een insectenhotel. Dat is een klein houten huisje met eindeloos veel gaatjes en gangetjes. Achter het ‘raampje’ zie je geen meubilair, maar dennenappels en houtsnippers. De gedachte is – de naam zegt het al – dat de insecten in onze tuin zich er welkom voelen.