Laatst preekte ik bij een huwelijk over 1 Korintiërs 13. Ik wilde de overwegend ongelovige luisteraars graag verrassen met iets wat ze niet zo bij het christelijk geloof zouden zoeken. Die missionaire kans werd me in de schoot geworpen, aangezien de bruidegom dol was op zijn oldtimer trekker en de bruid wiskunde gaf. Voordat ik het wist werden het voetsporen naar God en ‘de liefde die blijft’. ‘Vergezocht,’ zei een eigentijds stemmetje in mij. ‘Toch maar doen,’ fluisterde Bonaventura. Ja, misschien wil Hij het gebruiken, tegen alle kansberekening in.

Kindermoment Genesis 1:31 Hoe leg je kinderen uit dat Gods schepping zeer mooi is. Door er goed naar te kijken.

Heeft God Adam en Eva geschapen als volwassen mensen? Het lijkt er wel op, als we afgaan op de vele schilderijen die de schepping van de mens verbeelden. Maar, volwassen mensen hebben een geschiedenis; een veelheid aan ervaringen die hen geraakt, gevormd en misschien ook wel gehard hebben. Moeten we Adam en Eva niet veel meer zien als ‘nieuwe mensen’, net zoals elk kind een ‘nieuw mens’ is? En als ‘nieuwe mens’ zijn Adam en Eva geschapen naar het beeld van God. Als we naar deze ‘nieuwe mens’ kijken zien we iets van God.

Over zorgen om klimaatverandering en milieuvervuiling wordt vandaag de dag veel gesproken. Tegelijk zijn de problemen zo groot dat ze ons dreigen te verlammen. Toch, heel dichtbij en eigenlijk vrij eenvoudig kunnen we al heel wat doen. Uit liefde voor de medeschepselen, voor de Aarde en voor God.

Het begint met fijne haarwortels in de grond, die voedsel en vocht opnemen. Een stroom van voedingszouten trekt door de hele boom, tot in de kleinste takken en bladeren. En vanuit de bladeren stromen suikers, bouwstoffen voor de boom, in omgekeerde richting. De levensprocessen van een boom zijn boeiend.

Bomen stralen kracht uit. Met hun takken reiken ze tot in de hemel, stevig geworteld in de aarde. Vaak gaat een boom vele generaties mee. Overovergrootvader heeft er nog met zijn pijp in de schaduw gezeten. Kinderen hebben er hun hutten in gebouwd of geschommeld aan de dikke takken. Het is dan ook niet verwonderlijk dat bomen in de Bijbel volop aanwezig zijn. Soms als decor, maar vaker als betekenisvol beeld.

Een verhaal over Konijn en Haas. Haas voelt zich rusteloos en somber. Hij heeft al van alles geprobeerd om zich beter te voelen. Konijn helpt Haas door hem naar een oude boom te brengen waar Haas helemaal tot rust komt.

Bomen boezemen ontzag in, ze roepen bewondering op en ze hebben iets mysterieus. Zijn bomen heilig?

Mijn onderburen ligt wat ooit de enorme eik uit de tuin hiernaast was. Hij is na behandeling met kettingzagen al bijna verworden tot haardhout en ‘biomassa’, alleen de vogels kunnen dat nog niet helemaal geloven. Die hangen rond in de berg kreupelhout, takjes en twijgen, keurig gescheiden van de dikke moten stam en de stapel dikkere takken. Daardoor heeft het geheel nog iets bomigs, maar het is net als met het lichaam van een overledene: het moet zo snel mogelijk de deur uit.