Menu

None

Aangeenbrug – Canon van het Nederlandse protestantisme

Recensie van Canon van het Nederlandse protestantisme

Geschiedenis

Kloosterweekenden en kloosterwandelingen zijn erg populair onder protestanten (zie o.a. www.dewandelmaat.nl). Als je iets wil vinden, dat je mist in dit mooie lees- en kijkboek is het dit: dat ondanks hun geschiedenis protestanten na vijf eeuwen, ooit komend uit de Rooms-Katholieke Kerk, niet nog zo in hun eigen zuil zitten, dat zij altijd nog op grote afstand blijven van hun ‘moeder’.

Maar verder is het min of meer een complete en handzame gids over het Nederlandse, kerkelijke protestantisme, tenminste als je op zoek bent naar een gids waarin vooral de ‘praktijken’ beschreven worden van de protestanten. Hoe zijn onze manieren? Zo zijn onze manieren.

Eenkennigheid, uniformiteit, exclusiviteit zijn dit boek vreemd. Er wordt per venster een hoofdlijn benoemd, maar in veel gevallen staan er ook de varianten bij. Inhoudelijk in de zin van persoonlijke of gemeentelijke (theologische) geloofskeuzes wordt het boek niet.

Eenkennigheid, uniformiteit, exclusiviteit zijn dit boek vreemd.

De hoofdkenmerken van het protestantisme worden geduid, maar als er al verschillen benoemd worden, dan is dat allemaal globaal, concluderend en verbindend. Er worden geen rekeningen verrekend in taal of opzet. Dat er veel geschiedenis in zo’n uitgave benoemd en verwerkt is, is logisch en ook helpend. Het biedt een context van het waarom.

De meeste kerkelijke en persoonlijke praktijken hebben niet alleen een historische, maar ook een inhoudelijke achtergrond.

Als je als lezer daar naar op zoek wil (misschien is die heilzame werking van dit boek het eigenlijke doel, wie zal het zeggen?), dan zijn er handvatten genoeg. En zet je deze stap, dan tuimel je vanzelf in het vele theologische materiaal dat er te vinden is.

De hoofdkenmerken van het protestantisme worden geduid, maar als er al verschillen benoemd worden, dan is dat allemaal globaal, concluderend en verbindend.

Hoewel het initiatief tot deze uitgave onmiskenbaar genomen is door de Protestantse Kerk in Nederland, wordt er ook aandacht geschonken aan de veelheid andere verbanden van protestantse gemeenten en kerken (veelal met een duiding van gereformeerd in hun naam). Het stroomschema op pagina 31, venster 6, deel 1 brengt de Achilleshiel van het protestantse kerkleven het in beeld. Het is prijzen dat in een uitgave van de Protestantse Kerk in Nederland dit niet vermeden wordt. Moge het ook gelezen worden als een uitnodiging: kunnen we het aantal kerken en stromingen nog verder verkleinen? Aanbevolen!

Nico de Waal was 26 jaar directeur van Boekencentrum Uitgevers en nu directeur van BV Liedboek. Daarnaast is hij bestuursvoorzitter van De Wittenberg in Zeist.


Marusje Aangeenbrug, Canon van het Nederlandse protestantisme. Uitgeverij: Utrecht: KokBoekencentrum Uitgevers, 2024. 168 pp. €20,00. ISBN 978 90 435 4107 7

Luister ook deze aflevering van De theologie podcast

Wellicht ook interessant

None

Hoe klonk de christelijke tegenstem in het slavernijverleden?

Soms zijn er windows of opportunity waarop de geschiedenis een andere wending had kunnen nemen, maar dat niet heeft gedaan. Martijn Stoutjesdijk licht drie van zulke momenten uit in de geschiedenis van christendom en slavernij. De christelijke leer is gebruikt ter verdediging van slavernij, maar ook ter veroordeling. Stoutjesdijk illustreert dat laatste aan de hand van het vroege christendom, Macrina de Jongere en Hendrik Millies.

Hebreeën-brief synagoge
Hebreeën-brief synagoge
Basis

De Hebreeën-brief in de geschiedenis

De brief aan de Hebreeën is een buitenbeentje in het Nieuwe Testament. Een buitenbeentje evenwel dat uiteindelijk heel wat tongen in beweging zou brengen. Aanvankelijk was er in de oude kerk niet veel meer dan enige strijd over het auteurschap van Paulus, maar gaandeweg bleek de brief meer dan eens te raken aan theologische geschil- en strijdpunten, waardoor het geschrift voor menige theoloog kon uitgroeien tot een zie-je-wel-document. Daarmee is – zij het impliciet – meteen gezegd dat de doorwerking van het geschrift in de geschiedenis altijd de doorwerking van een interpretatie is. Soms lag die interpretatie voor ons verstaan nu – dat, voor alle helderheid, zelf natuurlijk ook weer interpretatie is – dicht bij het oorspronkelijke schrijven, echter soms ook was het daarvan ver verwijderd…

Nieuwe boeken