Zen is inmiddels een bekend begrip. Maar dat was het niet in 1968 toen dit boekje oorspronkelijk uitkwam. Thomas Merton was geïnteresseerd in het boeddhisme van het Oosten. Hij was […]

Thomas Merton kende de spanning tussen spreken en zwijgen. In het klooster waar stilzwijgen de regel was, ervoer hij de druk van de non-verbale communicatie. Zijn boeken riepen zoveel respons op dat hij dit als een bedreiging ervoer voor zijn stille leven. Op den duur voelde hij zich echter geroepen om zich uit te spreken over maatschappelijke kwesties. Pas in de stilte van de bossen voelde hij hoe vruchtbaar de paradox is van zwijgen en spreken.

Een van de karakteristieke kenmerken van het bijbelboek Handelingen is het gebruik van de aanduiding ‘de Weg’ voor de volgelingen van de opgestane Jezus. In deze bijdrage bespreek ik de […]

In dit Theologisch drieluik staat kindertheologie centraal. Kindertheologie is een visie op de ontmoeting tussen kinderen, de Bijbel en geloof, en opvoeders. Kindertheologie vindt meer en meer haar weg in de wereld van geloofsopvoeding en geloofsdidactiek. Ik draag kindertheologie een warm hart toe en laat mij er door inspireren. Dat deel ik graag met je in deze drie blogs.

“Wow. Wat een kick-ass vrouw is dat!” Ik schiet in de lach, maar kan de elfjarige Jochem geen ongelijk geven. Het is inderdaad een stoere tante; Jaël uit Rechters 4 die ijskoud de vijandelijke generaal haar tent inlokt, hem in slaap sust en vervolgens een tentpin door zijn hoofd jast. Bijbellezen met kinderen, het is een leerzame ontdekkingstocht.

Welke thema’s en vragen kunnen in het bezoekwerk aan ouderen ter sprake komen? En welke mogelijkheden zijn er voor ontmoeting en gesprek in groepen? In dit artikel vindt u enkele […]

Het jaar is alweer een week oud, en Thandi Soko-de Jong reflecteert op het voortschrijden van de tijd. Ergens gaan we met voorzichtigheid de toekomst in; en tegelijkertijd kunnen ons gedragen voelen door het voortschrijden van de tijd. Volgens Thandi bieden geloof, hoop en liefde hier sleutels.

Ik geloof niet dat ik de massa kan overtuigen met het theocentrische perspectief op de werkelijkheid dat Bonaventura ons voorleeft. Maar dat betekent nog niet dat wij daarom de massa moeten volgen: dat is waarheid opgeven voor macht. Een andere manier om het theocentrische perspectief in de wetenschap te verantwoorden is door de focus te verleggen naar ‘metavragen’. Of is het een sisyfusarbeid, eerst te moeten bewijzen dat elk vak een metadimensie heeft? Ik hoop al gaande duidelijk te maken dat er voorbij de psychiatrie een metapsychiatrie is. En zij is, conform de inzet van Bonaventura, een voetspoor van God.

Een man die zich niet kan beheersen en een vrouw die daar slachtoffer van wordt. Een misse daad van koning David die hij pleegde tegenover Batseba, hij dacht ermee weg te komen. We lezen het in de bijbel en we hebben er nog altijd mee te maken in de samenleving.