Een lege plek om te blijven
Een stiltecentrum in een verpleeghuis biedt de gelegenheid om even te herademen. Je kunt het ervaren als een heilige plek, ook omdat deze ruimte zo geschikt is om ‘te wachten […]
Een stiltecentrum in een verpleeghuis biedt de gelegenheid om even te herademen. Je kunt het ervaren als een heilige plek, ook omdat deze ruimte zo geschikt is om ‘te wachten […]
Je moet er niet aan denken: in één klap (nee, twee) wordt je alles uit handen geslagen waarvoor je geleefd hebt. Mozes mag het land van belofte niet in. Waren ze op elkaar uitgekeken?
Hoe blijf je een hechte gemeenschap in coronatijd? Hoe blijf je met elkaar verbonden als je elkaar niet kunt zien? Mogelijk is de naastenliefde-app-groep een middel voor gemeenteleden om ook […]
Het is bijna lente. Hoewel de temperatuur op het moment van schrijven niet ver boven nul uitkomt, schijnt de zon al uitbundig en is er overal uit de grond een schitterende kleurenpracht van bloemen opgekomen. De dagen worden langer, de natuur loopt uit – nu nog voorzichtig, straks in uitbundig groen. In deze column bespreek ik twee middeleeuwse gezangen die de hernieuwde natuur op aanstekelijke wijze in verband brengen met de opstanding van Christus of met spirituele groei. Beide zijn geschreven in de twaalfde eeuw, het ene door Adam van St. Victor (circa 1112-circa 1192); het andere door Hildegard van Bingen (1098-1179).
Nietzsche staat niet bepaald bekend als een filosoof van de liefde. Toch kan juist deze scherpkijker en existentieel betrokken criticus van de moderne cultuur ons tonen wat liefde is. Zijn levensfilosofie kan ons helpen oefenen om ons lot lief te hebben (amor fati) en de aarde trouw te blijven – op weg naar een nieuwe, duurzame toekomst die we alleen al experimenterend zelf kunnen ontdekken, met onszelf als kennisinstrument en de eigen levensstijl als inzet.
Adventsliederen van Willem Barnard De adventstijd heeft het moeilijk. Altijd al, omdat het ‘commercieel jaar’ de intentie van het kerkelijk jaar steevast doorkruist. Maar in deze tijd is er het […]
De Engelse Julian of Norwich beschreef in de 14e eeuw haar visoenen. Ze ontdekt dat aardse zaken haar niet onrustig hoeven te maken, nietig als ze zijn. Echte rust vindt ze in de vereniging met God. De Handreiking diept een Herademingthema praktisch uit in spirituele oefeningen voor eigen gebruik of voor het werken met groepen.
Recensie van Broeder John van Taizé, De woede van een liefdevolle God. Een Bijbels raadsel ontcijferd. Een sympathiek maar niet altijd even duidelijk boek.
Het zou mooi zijn om met deze handreiking te werken op een plek in de natuur, waar bomen en vogels zijn en misschien zelfs kikkers. Word dan eerst een tijdje […]