Doof of blind?
Elselie de Jong-van der Zwaard werkt namens de Nederlands Gereformeerde Kerken als dovenpastor in het interkerkelijk dovenpastoraat. Ze blogt over wat zij, als ‘horende dove’ en ‘dove horende’ tegenkomt in de wereld van doof-zijn.
En ja hoorr….daar is hij weer. De bekende vraag. Ben je liever doof of blind?
Regelmatig word ik bevraagd over doof-zijn. Dat heb je nu eenmaal als het je werk is en/of als je zelf doof bent.
Meestal verloopt een gesprek als volgt.
“ Joh, ben je doof, daar merk ik helemaal niks van hoor.”
“Ja, toch ben ik echt doof, alleen door het implantaat kan ik nu veel verstaan.”
“O, en hoe komt dat dan?”
“Het is een genetische aandoening.”
“O, en je kinderen dan, hebben die het ook? “
“Ja, alle vier.”
Grote ogen, medelijden, verbazing, pijnlijke stilte of iets dergelijks: “ Alle vier? Echt waar?”
Nee, dat zeg ik alleen maar om te shockeren, nou goed!
Maar ik blijf bijna altijd geduldig en vink in gedachten de vragen alvast af. Hebben ze ook zo n implantaat? Check. Gaan ze naar een gewone school? Check. Spreken jullie thuis gebarentaal? Check. Heb je nog andere interessante details bij de koffie vanavond? Check.
Vind ik het vervelend, zulke vragen? Ja, soms wel. Want mijn leven en dat van de kinderen bestaat uit zoveel andere, leukere dingen. Doof-zijn is maar een klein stukje van wie wij zijn. Als je ons wilt leren kennen, kijk dan alsjeblieft verder dan de doofheid. Dan kan ik je vertellen over onze Einstein en over onze Smeagol, onze Leonardo da Vinci en onze Master. Veel leuker en gezelliger dan praten over wat onze beperkingen zijn.
Tenslotte, doof of blind? Ik herhaal het maar weer. Twee totaal verschillende beperkingen. Beiden met verregaande gevolgen. Gelukkig hebben we niets te kiezen. Je bent wie je bent, maak daar het beste van. Met alles wat je hebt.
