Elise Brouwer over haar depressie: Accepteer dat er soms geen vooruitgang is…
Elise worstelt met depressie. In haar vorige blog schreef ze over dat de hulp van psychologen en pastoraat haar iets verder helpt, maar Elise vindt de meeste houvast in wat de Bijbel leert over zelfcompassie: begrip tonen voor je eigen nare gevoelens en gedachten in plaats van er tegen vechten. Voor deze blog schrijft ze over de stijgende lijn in depressie. De blog is overgenomen van Lazerus.
Tijdens haar depressie krijgt Elise de vraag of ze ‘de stijgende lijn’ alweer te pakken heeft. Een goedbedoelde, maar beklemmende vraag. Want soms gaat het gewoon niet beter en zit er geen vooruitgang in de situatie. Daarmee leren omgaan, dat is levenskunst.
Gearriveerde’ christenen bestaan niet. We zijn nooit ‘klaar’. We zijn nooit ‘saved’. Christenen zijn een reizend volkje. Zigeuners van Jezus.*
Breekbaar Halleluja – Jan Martijn Abrahamse
Afgelopen week begonnen we met de Bijbelstudiekring van de kerk aan een nieuw boekje: Breekbaar Halleluja van Jan Martijn Abrahamse. En deze zin trof me. Ik bemerk bij christenen in mijn omgeving en bij mezelf een hang naar gearriveerd zijn. Het liefst willen we dat dingen kloppen en fijn zijn. Is er een probleem, dan moet er zo snel mogelijk een oplossing komen. Zit je niet lekker in je vel? Acht gesprekken bij een psycholoog en het moet maar over zijn. Of, nog beter: ga naar het gebedsteam, laat voor je bidden en je kunt er weer tegenaan. Maakbaar. Helaas is de praktijk vaak een stuk weerbarstiger.
Stijgende lijn?
Toen mijn depressie aanhield en weken maanden werden en maanden jaren, kreeg ik wel eens de vraag: ‘Heb je de stijgende lijn al te pakken?’ Ik kon me indenken dat dit een goedbedoelde vraag was; men wilde immers graag dat het beter met mij zou gaan. Maar het was een beklemmende vraag voor mij. Blijkbaar móet er een stijgende lijn zijn. Hoe moeilijk het ook is om te accepteren – voor degene die zelf lijdt of voor de naasten – soms gaat het gewoon niet beter en zit er geen vooruitgang in de situatie. Daarmee leren omgaan, dat is levenskunst.
Breekbaar Hallelujah
Breekbaar halleluja van Jan Martijn Abrahamse is een inspirerend boek over de pelgrimspsalmen. Psalm 120 tot en met psalm 134 zijn liederen voor mensen die op de een of andere manier onderweg zijn. Ze verwoorden alle menselijke emoties, en vertellen verhalen over o.a. hoop (psalm 122), vreugde (psalm 126), teleurstelling (psalm 131) en vriendschap (psalm 133). Op een diepgaande, toegankelijke manier toont de auteur de actualiteit van deze eeuwenoude teksten en de lessen die we er uit kunnen trekken. De vele voorbeelden en gespreksvragen (DoorVragen en DoorDoen) per psalm maken dit boek ook geschikt voor bijbelstudie.
Woestijnregen
Woestijnregen van Elise Brouwer is een bemoedigend dagboek voor mensen die lijden aan depressie en angsten. Wat als je ten onder lijkt te gaan aan gevoelens van hopeloosheid, zinloosheid en intens verdriet? Waar is God als alles donker is?
Aan de hand van zeven thema’s neemt de auteur de lezer mee op haar weg door depressie en angst. Zonder gemakkelijke antwoorden, openhartig en eerlijk, vertelt ze over haar ervaringen met depressie en het leven met God. Zo is dit boek een metgezel voor mensen die donkere dagen meemaken.
