Kerst: we denken aan Maria en Jozef, aan het kind in de stal, aan engelen. En aan kerstkransjes, kerstmuziek, de kerstboom. Kerst roept herinneringen wakker aan gezelligheid en geborgenheid. Maar dat geldt niet voor iedereen. Dichter Hans Andreus moest niets hebben van een gezellige kerstsfeer. Zijn gedicht ‘Geen kerstcantate’ wil geen traditioneel kerstgedicht zijn. Er zweven geen engelen in rond, de wijzen uit het Oosten komen niet aanrijden, Maria en Jozef ontbreken. Wel is er licht. Andreus sluit niet aan bij de schilderachtige kerstverhalen van Lucas en Matteüs die in de bijbel staan, maar bij het sobere, kernachtige begin van
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden