Met vijftig over de datum?
In de tweede helft van je leven verandert er veel. Kinderen gaan het huis uit, in de werkomgeving ben je steeds vaker de oudste, gezondheid is minder vanzelfsprekend. Rolf Robbe dacht hier over na met zijn 101-dagenboek voor 50-plussers. Met 101 korte overdenkingen zet hij de lezers stil bij de belangrijke thema’s voor de ‘tweede helft’ van het leven. Hij schreef hierover een blog.
Hoezo 50?
Vijftig markeert vaak een memorabel moment of aantal. Vijftig, harder mag je niet in de bebouwde kom. Vijftig is de L in Romeinse cijfers. En het is goud in je huwelijk. Maar wat is vijftig in een mensenleven? De markering naar een nieuwe fase en het einde van een oude? Verandert er iets als je 50 (plus) bent? Of ben je al over de datum?
Wat is er mooi aan 50?
Ik ben 50+ en heb al een halve eeuw geleefd. Ik heb in ontelbare situaties en relaties geliefd, geleefd en gewerkt. Ik heb al jaren een heel lieve vrouw, kinderen en zelfs kleinkinderen. Ik heb tientallen jaren ervaring in vakantie vieren, eten en drinken. Ik ben een senior in mijn werk en een veteraan in mijn sport. Ik heb meer fietsen, auto’s en caravans gehad, boeken gelezen, muziek gehoord en films gezien dan menig ander. Ik heb ergens terabytes aan herinneringen (soms onbereikbaar) opgeslagen. Ik heb veel kennis en ervaring om mijn overtuigingen op te funderen. En ik heb stof genoeg om op te halen, over na te denken, over te praten of zelfs te schrijven. Ik ben ook meer vergeten dan veel anderen. En ik heb hopelijk nog heel wat jaren voor de boeg om vanuit dat verleden in het heden te genieten. Dat is er mooi aan 50.
Wat is er mis met 50?
Met 50 jaar leven loop ik ook het risico teleurgesteld, verdrietig of zelfs cynisch te worden. Er zijn in al die jaren mensen gestorven die mij lief waren. Er zijn relaties tegengevallen of zelfs verbroken die toch hecht leken. Ik heb veel dingen gezien en ik geloof het vaak wel. Ik neem afstand terwijl ik misschien dicht(er)bij moet blijven. Ik relativeer gezag: ik vind dat veel leiders in politiek, kerk en samenleving vaak uit zijn op –persoonlijk– gewin. Ze veranderen uiteindelijk toch niet(s). En met de wereld komt het nooit meer goed: er is altijd oorlog, verdriet, vernietiging en honger. Er zijn altijd slachtoffers, vluchtelingen en hulpeloze kinderen. Het kan me terneer slaan. Dat is er mis met 50.
Wat is geloven na 50?
Geloof ik anders nu ik 50+ bent? Ik heb God steeds meer leren kennen als een God van liefde en genade. Mijn vertrouwen in en hoop op hem zijn alleen maar toegenomen. Ik heb ontdekt dat een heilig, aan God gewijd leven het beste is voor mijzelf en mijn omgeving. Ik heb hem ontmoet als een God die er is en er zal zijn. Als ik terugkijk op die 50 jaar of het hier en nu bezie, dan kan ik niet anders dan mij overgeven aan zijn leiding en liefde. Dat is de beste keus.
Ik heb het ook wel gezien in de kerk, hoe mensen samenkomen, samen zingen en samenwerken. Altijd weer anders en toch steeds weer hetzelfde. Gods lof komt altijd op de eerste plaats maar ondervindt harde concurrentie van onbeduidende details en regels, de hang naar invloed van mensen en mijn eigen kritische houding. Gek genoeg blijft de kern mij toch steeds weer en meer dan ooit raken in een lied of preek: God omarmt mij steeds weer in liefdevolle genade.
Verder dan 50
Vijftig is niet de limiet. Het is een vertrekpunt voor nieuwe ontmoetingen met bekende en onbekende mensen, spannende situaties en uitdagende problemen. Ik heb er zin in om mensen te ontmoeten die bevlogen en enthousiast zijn voor een betere wereld, mooier werk en goede relaties. Om nieuwe muziek, boeken en natuur te ontdekken. En om Gods steeds meer in mijn leven te ontdekken en hem een nog grotere plek te geven. Vijftig is een memorabel markeringsmoment. Maar het leven gaat verder dan 50.
Rolf Robbe
