‘Keer mij om naar U toe; keer ons toe naar elkaar.’ Wonderlijk hoe goed de lezingen van deze zondag bij elkaar passen. Allebei zijn ze samen te vatten in één woord, kernbegrip in de joods-christelijke traditie: ‘ommekeer’ (Hebr.: tesjoebhah). Of zoals opperrabbijn Jonathan Sacks het noemt in zijn boek Niet in Gods Naam: ‘hartsverandering’, de ‘omkeer’ (Gr.: metanoia) waartoe Johannes de Doper ons oproept aan het begin van het Marcusevangelie.

De gemeenschapsruimte staat leeg. In de lift wordt vooral gezwegen. En als je toch aan de praat raakt met een buur, komt er een negatief verhaal over een van de andere buren. Kan het nog gezellig worden in deze flat?

In Amsterdam heet een echte buurvrouw een ‘buuf’. Dat klinkt precies goed: betrouwbaar, stoer en vertrouwd maar niet té intiem. Iemand die haar buren kent. Iemand die van haar hart geen moordkuil maakt, maar er is als je haar nodig hebt.

Of je als buren nu een goede relatie met elkaar hebt of niet, je bent er op belangrijke momenten in elkaars leven. Bij geboorte, huwelijk en overlijden bijvoorbeeld. Omzien naar elkaar, dat is het fundament van naoberschap – de vorm van burenhulp die traditioneel vooral in Gelderse en Overijsselse streken voorkomt.

Voorbeelden van wat kan helpen om goede banden te smeden in een buurt.

Buurtbemiddelaars merken hoe buren soms jarenlang problemen hebben met elkaar, terwijl een goed gesprek vaak veel oplost.

Via Netwerk Dien je Stad worden jongeren maatje voor eenzame ouderen of anderen in een kwetsbare situatie, in hun buurt of stad. Of ze zetten zich eenmalig in. Ze doen in ieder geval de ervaring op dat je daarmee niet alleen het leven van een ander maar ook dat van jezelf meer betekenis geeft.

‘Heb God lief en uw naaste als uzelf.’ Ware woorden. Maar wie is mijn naaste? Het draait in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan om een andere vraag: of jij naaste wilt zijn van een ander die voor dood langs de weg ligt.

Wildvreemde types trekken ineens naast, onder of boven je in, met meubels, kinderen en een kat, en met een beetje geluk beginnen ze gelijk te boren en te timmeren dat het een aard heeft. Geluk ja, want dat getimmer betekent dat de overlastbalans positief doorslaat naar jouw kant. Je kunt dus rustig eens een feestje geven of keihard The Stranglers of Rachmaninoff opzetten zonder dat de nieuwe buren aan de deur gaan staan klagen. Jammer dat je ook nog buren aan de andere kant hebt.