Een artikel over humor is zoiets als praten over spelen of een dissertatie over dans. Na een poosje voel je het verlangen van luisteraar en lezer: zullen we gaan spelen? Laten we dansen! En iedereen roept: ja! Dus ik kan wel iets schrijven over het verschil tussen ironie en sarcasme, over de angst voor heiligschennis, dat het uitmaakt of de grappenmaker zelf op het spel staat of niet, of de grap bedoeld is om te vernietigen of om te helen. Maar dat doe ik niet.

Er zijn lessen te trekken uit de nalatenschap van Willem Banning, voorman van het religieus-socialisme. Politiek en samenleving moeten de handen ineen slaan, om de overheid weer te maken tot een plek waar we allemaal bijeen komen en niemand aan zijn lot wordt overgelaten.

Kerk en liturgie zijn eigenlijk altijd wel onderwerp van humor geweest. In dit Leesplankje een bloemlezing van humorvolle teksten met de kerk, de liturgie of de Bijbel als thema. Volledigheid wordt niet nagestreefd, wel een enigszins representatieve dwarsdoorsnede van wat er de afgelopen halve eeuw aan grappen is ontstaan (of op zijn minst grappig bedoeld was).

Bewuste keuzes zijn soms het gevolg, maar vaak het begin van transities in het leven. Wie kiest voor een leven als religieus ontkomt niet aan vorming en omvorming. Ook de gemeenschap zelf verandert en wordt voortdurend gevormd. Terugkijkend op vele momenten van kleine en grote transities ontdek je misschien dat leven uiteindelijk een grote lange transitie zonder einde is.

Op de hbs gebruikten wij het boek Dicht- en stijlvormen. Zo leerden we onder andere wat een personificatie is. Daarbij kunnen voorwerpen dingen doen, die menselijk zijn. De telefoon ‘slaapt’ dan op het bureau. En hoe zit dat in de kerk?

Vanuit het evangelie brengt Vincent de Paul in de zeventiende eeuw in Frankrijk een beweging op gang, die aanslaat omdat ze de beste krachten in mensen wekt. Velen willen daar bij horen. Dat gold toen, dat geldt nog steeds. Anno nu is de Vincentiaanse beweging levendig en actief op vrijwel elk continent.

In de versieringen en afbeeldingen van het kerkgebouw zijn vaak humoristische details te vinden. Op deze pagina’s een kleine ode aan de humor van de kunstenaars, de beeldhouwers en houtsnijders, […]

Clara van Assisi is de eerste vrouw van wie de kloosterregel door de paus is goedgekeurd. De weg naar goedkeuring van de regel was niet gemakkelijk. Clara ging volhardend een lange ongebaande weg. Dat waar ze in geloofde en wat niet mogelijk leek, heeft ze toch kunnen realiseren in een beweging die tot op vandaag bestaat.

Het idee om een uitgave over humor in de liturgie te maken kwam in de redactie zomaar op. Alsof we na de grootste coronadreiging onuitgesproken toe waren aan meer lichtheid. In dit themanummer beginnen we met een inventarisatie van mogelijkheden, onmogelijkheden en voorbeelden van het gebruik van humor in en om de kerk.