Dat de Amerikaanse journaliste Dorothy Day (1897-1980) ooit nog eens op de nominatie zou komen te staan voor zaligverklaring in de Rooms-Katholieke Kerk, lag niet voor de hand. Dorothy Day was een bijzondere vrouw met een bijzondere levensloop.

In de vorige blog liet ik je zien hoe ecotheologie met naastenliefde en dus met rechtvaardigheid verband houdt. Van de profeten in het Oude Testament die voor rechtvaardigheid pleitten tot de Nieuw Testamentische roep van Jezus om naastenliefde. Vandaag doe ik appel op de ruimte die dit thema kan – als niet: moet – innemen in een christelijk leven.

Al bijna dertig jaar gaan we als gezin met dezelfde vrienden en hun kinderen in de herfstvakantie naar ‘ons’ huurhuis in de buurt van het Toscaanse Siena: vrijstaand, met van die grove, roestbruine stenen, en een flink stuk ruige grond eromheen. Soms komt er een kudde schapen voorbij, die zichzelf al van ver aankondigen door hun vriendelijke belletjes. We kijken ernaar in onze ligstoelen voor de podere. We praten, drinken cappuccino, lezen een boekje en soezen af en toe weg onder invloed van zon en wind.

Mensen uit alle hoeken van de wereld konden op het nieuws of via hun telefoon kijken naar een moment, dat alleen maar kan worden vergeleken met de dag dat de Verenigde Staten op televisie de lancering uitzond van hun kleine mannetje dat in een kogel de lucht in werd geschoten om de afstand tot de maan te overbruggen.

Als je in een museum bovenstaande sculptuur (twaalfde eeuw) en het onderstaande schilderij van Caravaggio (1571-1610) op de voorkant van dit nummer naast elkaar zou kunnen zien, dan zou onze eerste aandacht als vanzelf naar het schilderij van Caravaggio uitgaan. Wat een dramatiek! Vergeleken met zijn schilderij is deze, sculptuur in het klooster van Santo Domingo de Silos bij het Spaanse Burgos zacht gezegd nogal saai.

Overal ter wereld staat het leiderschap ter discussie. Ook bij de laatste verkiezingen in Nederland was dat de inzet. Sigrid Kaag zette in op een afrekening met de managementachtige bestuursstijl van Rutte en won fors met haar roep om nieuw leiderschap. Het is nog maar de vraag wat we daarvan te zien krijgen. Wat verder bij ons vandaan zien we wat ik ergens zag uitgedrukt in de term presidentialisering.

Sybrand van Dijk had een negatieve kijk op Mariadevotie. Maar was die wel theologisch gemotiveerd?

Een paar maanden geleden was ik als rolstoelbegeleider aanwezig bij een open dag voor mensen met een handicap bij de European Space Agency (ESA) laboratories in Noordwijk. Ik was er die dag om te helpen met koffie halen en eventuele drempels te slechten en we hadden samen een topdag, Harco en ik.

In dit drieluik staat ecotheologie centraal: een thema dat steeds meer prominent is, en al een aantal jaren mijn hart heeft. Gezien de huidige leefomstandigheden is het hard nodig om hierover te schrijven. Er is inmiddels veel gezegd en geschreven over het klimaat en de Copernicaanse omwenteling die nodig is. Waar staat de ecotheologie in dit alles?