Luite Harm Kooij was op 10 februari aanwezig bij de presentatie van het boek van Rozemarijn van ’t Einde. Het was een waardevolle ontmoeting met christenen en niet-christenen. Al vertrok hij wel met een aantal vragen.

In het begin van de coronacrisis las Jan-Willem Leurgans het boek Exodus van Jonathan Sacks. De opmerkingen van deze rabbijn deden hem stilstaan bij het begrip ‘vrijheid’. Wat zegt dat oude verhaal over de samenleving van vandaag?

De diversiteit waarover het in dit themanummer gaat, zullen we ook in de kerk tegenkomen. Hoe geven we daar ruimte en waardering aan transgender personen? Hoe kunnen we in kerk en geloof hen de plek geven die ze zoeken?

De laatste paar jaren gaat het ‘overal’ over gender, queer, lhbti, en meer. Maar weten we dan waar we het over hebben? Bedoelen we wel allemaal hetzelfde? Als inleiding op het thema van dit nummer eerst maar eens alles op een rijtje…

Het is bijna lente. Hoewel de temperatuur op het moment van schrijven niet ver boven nul uitkomt, schijnt de zon al uitbundig en is er overal uit de grond een schitterende kleurenpracht van bloemen opgekomen. De dagen worden langer, de natuur loopt uit – nu nog voorzichtig, straks in uitbundig groen. In deze column bespreek ik twee middeleeuwse gezangen die de hernieuwde natuur op aanstekelijke wijze in verband brengen met de opstanding van Christus of met spirituele groei. Beide zijn geschreven in de twaalfde eeuw, het ene door Adam van St. Victor (circa 1112-circa 1192); het andere door Hildegard van Bingen (1098-1179).

Rozemarijn van ’t Einde is geestelijk verzorger bij het Leger des Heils en invalvoorganger van kerkdiensten in de gevangenis. En ze is klimaatactivist. Ze is actief bij Christian Climate Action en Extinction Rebellion.

De boeren in ons land zijn volop in the picture. En anders wel de vlaggen langs hun akkers of weilanden. Tal van problemen – crises, zeggen we vandaag – komen op hun bedrijven samen. Boeren maken ook deel uit van onze kerken en gemeenten, hun problemen raken ons allemaal. Hier wordt e.e.a. uitgerafeld, én krijgen we aanwijzingen voor ‘hoe verder?’…

In bijbelse verhalen staat de storm vaak voor de chaos die mensen bedreigt. En God kan de storm bedwingen, is daar meester over. Tegelijkertijd gaat Gods komst soms gepaard met een stormachtige wind. Is God dan toch ook ín de storm?

De wind blies, eerst rustig en een beetje fluitend Maar langzaam trok ze aan gehaast, schokkend, dwarrelig, en ogenschijnlijk ongericht. Ik voelde hoe de druk op mijn oren en huid […]