Menu

Basis

Voor vast. Achter vast.

Als ik naar buiten kijk, dan zie ik van alles gebeuren. Blèrende kinderen, een opgefokte hond die druk heen en weer loopt van hoedenplank naar achterbank en terug, in hun neus peuterende mannen. Maar ook vrouwen die opvallend veel met hun handen door hun haar lopen en een druk gesticulerende jongen. Sowieso zie je veel mensen met hun handen praten.

Ik sta in de rij, te wachten op beweging. De file waarin ik terechtgekomen ben, is volgens de radio 11 kilometer lang en veroorzaakt – hoe kan het ook anders – door een kapotte vrachtwagen. Zonder transport staat de wereld stil. Nou misschien meer mét al dat transport! Achter mij sluit van alles aan. Links en rechts kruipen auto’s tergend langzaam over het branderige asfalt. Niemand lacht. Alles sombert, zo lijkt het. Hé, daar lacht iemand naar me. Een lichte flirt? Ik word erdoor afgeleid en knal bijna op mijn voorganger. Wat leuk! Ik lach terug, en in heel het fileleed breekt opeens de zon door.

File rijden is slecht voor je linkerknie. En die van mij is al pijnlijk door de artrose. File rijden is slecht voor je humeur. En dat van mij is al slecht, omdat ik ook op de fiets had kunnen gaan en nu te laat kom. File rijden is slecht voor je geduld. En daarom kijk ik een beetje meewarig om me heen, en denk: die ene flirt zegt toch wel genoeg. Ik neem me voor me niet meer druk te maken om het stilstaan.

GETOETER achter me. O jeetje, er is een gaatje van twee meter voor mij. Ik móet vooruit. Aansluiten! De bumperduwer gebaart: opschieten. Jaja, ik ga al. Tsjonge, weer twee meter opgeschoten. Achter vast. Voor vast. Links en rechts sloffen of stilstaan. Er rest mij niets dan wachten. En kijken. Want file rijden is gratis theater!

Walther Burgering is pastor-diaken in de parochiefederatie Sint Franciscus tussen duin en tuin en redactielid van Open Deur.

Wellicht ook interessant

Basis

Leven als rijke westerling in een extreem arm land

Hoe ziet het volgen van Jezus eruit op een plek die je niet goed kent, die je niet goed begrijpt, en die enorm verschilt van de plek waar je vandaan komt? Op die vraag probeert Arjen Zijderveld in deze serie antwoord te geven. In oktober 2025 verhuisde hij samen met zijn vrouw en twee kinderen van 4 en 2 van Nederland naar Malawi, wegens het werk van zijn vrouw. In Malawi komt hij als rijke westerling echter voor allerlei ethische dilemma’s te staan, lezen we in het eerste artikel. Wanneer knijp je een oogje toe?
None

Voetballen voor God en vaderland

Heilig gras, clubiconen, de hand van God – in de voetbalwereld barst het van de religieuze symboliek. Supporters zingen op zondag hun liederen, verlangen vurig naar een overwinning en danken het team na de weelde van drie punten. Bovendien lijkt er op het professionele veld ruimte te zijn voor ‘echte’ religie. We zien voetballers kruisjes slaan, het gras kussen en bezield omhoog wijzen na een doelpunt. In deze serie leggen we voetbal en geloof naast elkaar: wat hebben ze gemeen en wat juist niet? Dit keer is sportjournalist Frank Van de Winkel aan het woord over geloof in het Belgische en Nederlandse nationaal voetbalelftal.

Nieuwe boeken