Zien met het hart
In de lijdenstijd wordt wel het verhaal van de genezing van een blinde uit Johannes 9,1-41 gelezen. Het is een verhaal met vele kanten. Een kant is dat Jezus mensen weer leerde ‘zien’, dat wil zeggen niet alleen met de ogen kijken maar vooral met het hart. Daarover gaat het volgende verhaal.
‘Huize Adelheid’ heette het paleis van koning leeuw. Maar alle dieren noemden het ‘Huize Haat en Nijd’. Dat was niet zo vreemd. De dieren aan het hof maakten alleen maar ruzie. Zemel de zwaluw meende dat hij de beste bediende was. Joost de hond blafte dat hij dat was. Hij had Zemel gemeen in zijn staart gebeten. Vandaar dat de staart van zwaluwen uit twee stukken bestaat. Fats de pinguïn meende dat hij de beste lakei was. Hein de haan meende dat hij de beste was. Uit woede had Hein bij Fats alle veren uitgetrokken. Vandaar dat pinguïns geen veren meer hebben.
Koning leeuw was moe van al die ruzies. Hij vond het niet gepast en ook niet netjes. Daarom riep hij de dieren bijeen en vroeg hun: ‘Wie kan mij helpen om mijn hof weer hoffelijk te maken?’ Alle dieren meenden dat er maar een was die dat goed zou kunnen. ‘De uil,’ riep iedereen, ‘hij is de knapste van ons allemaal.’ Zeer vereerd trad de uil naar voren. Maar toen deed ook een ander dier een stap naar voren: de eekhoorn. Alle dieren barstten in lachen uit. Iedereen wist toch dat de eekhoorn een van de domste dieren was? Als hij in de herfst voedsel voor de winter verzamelde, vergat hij altijd waar hij het verstopt had. Moest hij de raadgever van koning leeuw worden?
Koning leeuw vond dat hij de uil en de eekhoorn een eerlijke kans moest geven. Hij besloot tot een wedstrijd. Drie vragen zou hij stellen en wie de meeste juiste antwoorden gaf, zou zijn raadgever worden.
De eerste vraag luidde: ‘Wat is een boom?’ De uil aarzelde geen moment en antwoordde: ‘Een boom is een plant met wortels, stam en takken.’ De eekhoorn gaf daarop zijn antwoord: ‘Een boom is een huis.’ De dieren grinnikten om dit domme antwoord. Maar de koning vroeg hoe de eekhoorn bij dit antwoord kwam. Hij antwoordde: ‘Ik woon in een boom en voel me daar thuis. Daarom is een boom mijn huis.’ De koning glimlachte.
De tweede vraag was wat moeilijker en luidde: ‘Wat is de toekomst?’ De uil wist: ‘De toekomst zijn alle dagen na vandaag.’ Ieder knikte instemmend. De eekhoorn zei: ‘De toekomst is vandaag.’ Weer werd hij uitgelachen. Maar de koning liet het de eekhoorn uitleggen: ‘Je moet vandaag al goed nadenken over wat straks komt. Wat je vandaag doet, maakt uit hoe de toekomst eruit ziet.’ De koning glimlachte.
De derde was het moeilijks: ‘Wie is God?’ Ieder wachtte de antwoorden op deze moeilijke vraag af. De uil fronste zijn wenkbrauwen en zei na lang nadenken: ‘Een onzichtbare macht.’ De eekhoorn had zijn antwoord direct klaar: ‘God is de zon en de maan,’ sprak hij. Iedereen bulderde weer van het lachen om dit rare antwoord. Maar de eekhoorn legde het uit: ‘De zon is het licht van de dag, de maan is het licht van de nacht, maar God is het licht dat er altijd is, dag en nacht. Daarom is Hij de zon én de maan.’
Het werd stil. De koning glimlachte weer. ‘De uil is heel knap,’ oordeelde hij. Hij kijkt goed uit zijn ogen. Maar de eekhoorn zal mijn raadgever zijn. Want hij ziet meer: hij kijkt ook met zijn hart.
Zo werd de eekhoorn de raadgever van de koning. De uil, de zwaluw, de hond, de pinguïn en de haan waren erg jaloers op hem. Ze wilden hem zijn mooie staart afpakken. Maar koning leeuw stak daar een stokje voor. Hij zorgde ervoor dat de eekhoorn kon klimmen als de beste. Zo kon niemand hem zijn staart afpakken. Dankzij de goede raad van de eekhoorn ging het steeds beter aan het hof. Het paleis heet nu gewoon weer ‘Huize Adelheid’.
Bron: klik hier
