Menu

Premium

Alles willen hebben!

Verhaal

Ita heeft het in de klas altijd voor elkaar. Als er een playbackshow is, heeft zij de leukste act. Als er een voorleeswedstrijd gehouden wordt, wint ze. Chira kijkt weleens jaloers naar de kleren van Ita. Zulke dure merkkleding zou zij nooit krijgen van haar ouders. En Lieske is verbaasd dat Ita altijd als eerste weet welke tv-show nu weer stoer is om naar te kijken.

Maar hoe populair Ita ook is, ze is ook weleens jaloers. Hoe komt Kim aan een armbandje dat je nergens kunt kopen?

‘Zullen we ruilen?’ vraagt ze aan Kim. ‘Jij mijn armband en ik de jouwe?’

Kim kijkt geschrokken. Ze ziet heus wel dat de armband van Ita veel duurder is. Maar die van haar is onvervangbaar.

‘Nee,’ zegt ze. ‘Ik heb hem van mijn oma gekregen.’

Nu wordt Ita pas echt jaloers. Wil Kim hem niet eens ruilen voor een heel dure armband? Ze vraagt Tom om hulp.

‘Ik moet dat armbandje van Kim hebben,’ fluistert ze. ‘’t Is een heel gewoon ding, dus er móet iets te verzinnen zijn hoe ik ’t kan krijgen. Bedenk jij eens wat!’

Ben merkt dat er iets gaande is in de klas. Ita kijkt anders nóóit naar Kim, maar nu lijkt het wel alsof ze nergens anders meer oog voor heeft. In de pauzes staat ze maar met Tom te fluisteren en steeds kijken ze naar Kim.

De meester heeft het ook door. Ben hoort de meester aan Kim vragen: ‘Wat is er, Kim?’ En dan hoort hij Kim zeggen: ‘Ita wil mijn armbandje hebben, maar ik wil het niet weggeven, want ik heb het van mijn oma gekregen.’

Ben loopt naar Ita. ‘Wat ben jij een hebberige trut!’ zegt hij. ‘Kan je er nou nooit tegen dat iemand anders iets heeft wat jij niet hebt?’

Vraag

Koning Achab was ook zo hebberig: hij moest en zou de wijngaard van Nabot hebben. Elia gaf koning Achab daarvoor op zijn kop. Zou jij dat durven: een hebberig kind op zijn nummer zetten? En… ben je zelf nooit hebberig?

Wellicht ook interessant

Jan Luyken (1700), Origenes onderwijst zijn studenten.
Jan Luyken (1700), Origenes onderwijst zijn studenten.
Basis

Waarom ‘Eeuwig’ toch niet altijd een goed vertaalwoord is

Enkele publicaties vorig jaar, waaronder het boek “Het einde van de Hel” van Reinier Sonneveld, hebben de eeuwenoude discussie of God alle mensen uiteindelijk zal redden1 weer nieuw leven ingeblazen. Een belangrijk argument tegen de leer dat voor ongelovigen de hel de eindbestemming zou zijn, is dat de Hebreeuwse en Griekse woorden die meestal met “eeuwig” vertaald worden, niet de betekenis “eindeloos” hebben. Dat was aanleiding voor het blad Met Andere Woorden (MAW), een vakblad voor Bijbel en vertalen, om een themanummer uit te geven rondom dit woordje, “eeuwig” en “eeuwigheid”. En, hoewel vertalers zich het liefst op de tekst zelf focussen, ontkom je er niet aan keuzes te moeten maken die aan een dergelijke discussie raken.2 Zo moet een vertaler kiezen of hij meegaat in het zo bekende “eeuwig” en “eeuwigheid”, of in navolging van kritiek en diverse onderzoeken voor een andere weergave kiest. In het themanummer verdedigden enkele artikelen de keuze voor “eeuwig”. In de studievertaling waar ik aan mee mag werken, de Nieuwe Concordante Vertaling (NCV),3 is echter een andere keuze gemaakt. In dit artikel laat ik graag zien waarom “eeuwig” toch niet altijd een goed vertaalwoord is.

Een open boek, een zwevend model van de planeet aarde zweeft erboven, tegen de achtergrond van de ruimte met sterren.
Een open boek, een zwevend model van de planeet aarde zweeft erboven, tegen de achtergrond van de ruimte met sterren.
None

Bijbel en sciencefiction

In de komende tijd verschijnen er op theologie.nl diverse artikelen over theologie en
sciencefiction, een genre dat zowel in literatuur, film, videogames als in meer te vinden
is. t Hoe ziet het christendom eruit als we allemaal onze gedachten hebben
geupload in servers, is dat een soort eeuwig leven? Of zou er ook buitenaards leven zijn
dat religieus aangelegd is, en hoe speelt het christendom een rol daarin? Zouden
mensen moeten evangeliseren onder aliens, of komen aliens over 100 jaar misschien bij
ons op aarde evangeliseren?

Nieuwe boeken