Gesprekssuggesties bij het zomernummer van Open Deur, over ‘Moed!’.

Moed is een proces, iets waarin we kunnen groeien. Vaak denken we bij moed aan het nemen van een spring richting het gevaar of het onbekende. Maar moed is regelmatig ook: blijven, het uithouden met wat er is.

Loslaten vraagt moed. De dingen overlaten aan een ander doen we niet makkelijk, laat staan aan God. Waarom is het goed om los te laten?

Ze deed de gordijnen niet meer open. Haar vrouw was die week begraven. Midden in hun actieve en liefdevolle leven was zij zomaar gestorven. Een hartinfarct. Er was niets voor haar te doen geweest. Iedereen had er machteloos omheen gestaan toen zij haar vrouw, haar dode vrouw, in haar armen had genomen en het had uitgeschreeuwd.

Na de dood van Jozua stelt God rechters aan om het volk Israël te leiden. Ook Debora is zo’n rechter. In haar tijd heerste koning Jabin van Kanaän met harde hand over Israël. Wanneer Debora Barak laat weten dat het tijd is om de strijd aan te gaan, wil hij niet gaan zonder haar.

Gesprekssuggesties bij het juni nummer van Open Deur, over ‘Zaaien’.

Eén van de kleinste zaden, een mosterdzaad, kan uitgroeien tot een hoge, geelbloeiende, sterk vertakte struik. Jezus gebruikte dit beeld om te laten zien dat geloof, hoe klein het ook begint, kan uitgroeien tot iets groots en krachtigs.

Soms glipt een zaadje onopgemerkt uit de zak. Je merkt het niet eens. Maar jaren later blijkt precies dat zaadje uitgegroeid te zijn tot een hoge struik, waarin vogels nestelen.

Psalm 126 gebruikt beelden uit het leven van alledag als een troostend en didactisch middel. De ervaring van de droge woestijn en het water dat door de hemel wordt gegeven. De ervaring van de zaaier die met moeite zaait, maar grote vreugde kent als de oogst binnengehaald kan worden.