Gesprekssuggesties bij het juni nummer van Open Deur, over ‘Zaaien’.

Eén van de kleinste zaden, een mosterdzaad, kan uitgroeien tot een hoge, geelbloeiende, sterk vertakte struik. Jezus gebruikte dit beeld om te laten zien dat geloof, hoe klein het ook begint, kan uitgroeien tot iets groots en krachtigs.

Soms glipt een zaadje onopgemerkt uit de zak. Je merkt het niet eens. Maar jaren later blijkt precies dat zaadje uitgegroeid te zijn tot een hoge struik, waarin vogels nestelen.

Psalm 126 gebruikt beelden uit het leven van alledag als een troostend en didactisch middel. De ervaring van de droge woestijn en het water dat door de hemel wordt gegeven. De ervaring van de zaaier die met moeite zaait, maar grote vreugde kent als de oogst binnengehaald kan worden.

Gesprekssuggesties bij het mei nummer van Open Deur, over ‘Trouw’.

Wanneer Jezus terugkeert naar God, laat Hij zijn leerlingen niet als wezen achter. Hij belooft hun de Geest.

Hoezeer de mens er ook een rommeltje van maakt, God blijft verbonden aan zijn schepping. Hij is trouw aan het verbond dat Hij met mensen is aangegaan. Zoals God trouw is aan mensen, zijn mensen geroepen trouw te zijn aan elkaar.

Op meerdere plaatsen in de Bijbel lezen we dat mensen wanhopen. Denk bijvoorbeeld aan het volk Israël in de woestijn, Job die alles kwijtraakt, de profeet Elia die het opgeeft. Op die momenten voorziet God.

‘Spreek!’ kan een verlangend roepen zijn waarin de hoorder zich openstelt voor de woorden van de Eeuwige. Die woorden geven duidelijkheid in wat God van ons vraagt. Zijn spreken is basis van het bestaan. Hij doorbreekt onze stilte.