Wist u dat zo’n 17.000 mensen in Nederland lijden aan een zomerdepressie? Dat zijn op de hele Nederlandse bevolking misschien niet zo heel veel mensen, maar het is toch een opmerkelijk aantal.
Dat slavernij niet alleen iets is van vroeger, leren organisaties als Fairwork en Comensha ons. Ook nu nog worden er in ons land mensen uitgebuit, onderbetaald en soms zelfs gegijzeld omwille van hun goedkope arbeid.
Als jonge dominee trof ik een mevrouw die mij trots voorstelde aan iemand met wie ze al vijftig jaar bevriend was. Vijftig jaar? Hoe houd je het zolang met elkaar uit? Dezelfde verwondering voelde ik als ik echtparen kwam gelukwensen met hun vijftigjarig huwelijk.
Aan schoenen kun je zoveel aflezen over de drager. Loop je veel, ben je rijk, leef je op straat, ben je modebewust…
In het leven van slachtoffers van huiselijk geweld lijkt het een terugkerend thema: denken dat je de enige bent die dit gebeurt. Ik vroeg Inge van Bommel, antropoloog en ruim vier jaar werkzaam in de begeleiding van slachtoffers, op welke manier dit steeds weer opduikt.
Wat maakt dat we iets grappig vinden? Dat het anders loopt dan we dachten. Een grap ontregelt ons. Vandaar dat sommigen aan Jezus denken als aan een clown: hij was een meester in omkeringen.
De Bedside Singers Amsterdam zingen sinds 2018 aan het bed van mensen die in de laatste levensfase verkeren. Het initiatief is uitgegroeid tot een landelijke stichting
Kerstliederen zingen van bloemen en bloeiende bomen, midden in de winternacht. Het klinkt prachtig, maar is het wáár? Kan dat: bloeien in de nacht? Als het niet mee zit, als het niet stralend licht is maar donker?
Wat valt er toch veel te leren uit ontmoetingen. Wat heb ik veel geleerd van mijn omgang met gedetineerden en van de dakloze mannen, die aan mijn zorg waren toevertrouwd. […]
