Dit hoofdstuk brengt ons bij het hart van de zaak, als het om de gemeente gaat: de gemeente komt samen in de eredienst, allereerst op de zondagen (ord. 5-1-1). Daar vindt ‘de lezing van de Heilige Schrift en de prediking van het Evangelie, de bediening en viering van de doop en het avondmaal, de dienst van lofzang en gebed en de dienst van barmhartigheid en gerechtigheid’ plaats (art. VII-1 KO). Daar ligt het basso continuo van het kerkelijk leven, elke zondag opnieuw. In dit hoofdstuk gaat het daarover, over Woorddienst en sacramenten, en over bijzondere vormen van eredienst.

Tot de kring (of zoals de kerkorde zegt: de gemeenschap) van de gemeente behoren allen die op een of andere manier betrokken zijn bij het leven en werken van de gemeente. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen leden, gastleden, niet-gedoopte kinderen van gemeenteleden en vrienden (ord. 2-2-1).

Wat is een ‘gemeente’ nu eigenlijk? We zijn geneigd een gemeente allereerst te zien als een groep gelovigen met een zekere mate van organisatie. Dat klopt ook wel. Maar de kerkorde zet anders in. Daar wordt een gemeente als volgt gekarakteriseerd: Een gemeente is de gemeenschap die, geroepen tot eenheid, getuigenis en dienst, samenkomt rondom Woord en sacramenten (ord. 2-1-1). ‘Rondom Woord en sacramenten’ duidt op de verbondenheid met Christus, ‘geroepen tot’ op de taak van de gemeente in de wereld.

In eerdere uitgaven van een Toelichting op de kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland werd de volgorde van de kerkorde en de ordinanties gevolgd. In deze uitgave wordt meer thematisch gewerkt.

De Nieuwe toelichting op de kerkorde is, inclusief actuele aanvullingen door auteurs Tobias Bos en Leo Koffeman, integraal op Theologie.nl te lezen. De toelichting sluit aan bij de online versie […]